Het eerste blok van het 3D-grachtenhuis is klaar

De bouw van het eerste 3D-geprinte gebouw ter wereld is begonnen. De bouwplaats is tegelijkertijd een tentoonstelling waar bezoekers het nieuwe bouwproces kunnen volgen.

Foto Roger Cremers

Een normale bouwplaats is een terrein met een hek eromheen dat slechts toegankelijk is na melding bij de opzichter in de bouwkeet die je een bouwhelm geeft. Maar de bouwplaats van het door DUS architects ontworpen 3D-print-grachtenhuis op het voormalige Shell-terrein in Amsterdam-Noord is een tentoonstelling over de bouw van het eerste 3D-geprinte gebouw ter wereld. Bezoekers kunnen er de door DUS zelf gebouwde reuzenprinter, de ‘kamermaker’, aan het werk zien. In de bouwkeet zijn de ontwerpen van het grachtenhuis te zien. Ook staan er kleine 3D-prints van de dertien kamers van het huis. Ze zijn te koop, want hoewel onder meer een Nederlands bouwbedrijf en een Duitse kunststoffabrikant betrokken zijn bij de bouw, is er nog geld nodig voor het 3D-grachtenhuis.

Op het bouwterrein zelf staat nu naast de kamermaker het eerste geprinte blok van bioplastic dat vrijdag feestelijk werd onthuld. Het is een hoog, breed, zwart gevaarte met een hoekige buitenzijde en veel driehoekige openingen tussen de binnen- en buitenkant die nog een brandwerende coating krijgen. In de openingen komen isolatiemateriaal en leidingen.

Binnenkort komt er een tweede kamermaker op het bouwterrein die de komende maanden ook blokken van de eerste van dertien kamers van het grachtenhuis gaat printen. In de zomer wordt de eerste kamer geassembleerd. Over drie jaar moet het hele grachtenhuis van 15 meter hoog, 6 meter breed en 6 meter diep klaar zijn.

De gevel krijgt hoekige ornamenten die doen denken aan de kubistische gebouwen die een eeuw geleden in Praag werden gebouwd. Maar voor het overige is nog veel onzeker over de bouw. „3D-printen is een totaal nieuwe manier van bouwen”, legt Hedwig Heinsman van DUS architects uit. „Alleen de vorm van het 3D-grachtenhuis lijkt op een oud grachtenhuis. Maar voor de rest wijkt het op alle punten af van een traditioneel gebouw.”

De bouw van het grachtenhuis is dan ook een proces van trial and error. „Zo gaan we de komende tijd nog veel materiaaltests doen”, zegt Heinsman. „We gebruiken een nieuw soort bioplastic dat we met een Duits bedrijf hebben ontwikkeld.” Ook de precieze manier van assemblage van de blokken, met lijm en/of een kliksysteem, staat nog niet helemaal vast. Heinsman: „En we moeten ook nog verzinnen hoe het hele huis wordt vastgezet. Want het komt voorlopig zonder fundering op betonplaten te staan.”