Harpconcert Herman van Veen is verrassend ‘minimal’

Wat Frans Brüggen was voor de fluit, is Remy van Kesteren voor de harp: een gepassioneerd pionier die door te zijn die hij is zijn instrument en passent van het kantenkraagjes imago afhelpt.

Veel collega’s doen verwante pogingen: zo staat Lavinia Meijer in de hitparade met harpbewerkingen van de minimal muzak van componist Ludovico Einaudi. Maar daarmee vertaalt ze in wezen de sprookjesglans van de harp naar de 21ste eeuw. Remy van Kesteren doet écht pogingen tot onttutting en eerherstel van de harp als hét instrument voor verhalenvertellers.

Zijn eigen harpfestival beleefde afgelopen week de derde editie en was in veelzijdigheid zijn evenbeeld; naast cross overs (naar zowel andere muziekgenres als literatuur) besloot het gistermiddag met de door de 17-jarige Britse Juliana Myslov gewonnen Harp Competition én de wereldpremière van een harpconcert door Herman van Veen.

Gaëtane, opgedragen aan zijn echtgenote, bleek een eclectisch stuk dat vriendelijk minimalisme afwisselde met rapsodische melancholie. De passages waar beide kenmerken gelijktijdig optraden (gedragen melodie in lage strijkers tegen repetitieve motiefjes in harp en celesta) deden commercialachtig aan: daar was het zaak de eigen imaginaire voice over („denkt u wel eens na over de fase hierná…?”) weg te denken. Maar voor het strijkorkest ‘Ludwig’ (een enthousiast ensemble van o.a. voormalig omroeporkestmusici) bleek het een lekker speelstuk. En voor de stralende solist Van Kesteren bevatte het concert snappy motiefjes en zelfs Oosterse invloeden. Als het succes van Ludovico Einaudi’s gelijksoortige ‘minimal met een smile’ een graadmeter is, wacht Gaëtane nog menig succesuitvoering.