Giovanca gloeit in show met jaren zeventig smeltsoul

Soulzangeres Giovanca houdt van de jaren zeventig. Van blokhak tot ‘Shaft’-pak, van interieur met fotobehang en gebreide kleedjes. Maar het is vooral de krachtige soulmuziek uit die tijd waarvan ze zich als zelf benoemd hippiekind „ambassadrice” voelt. Wég kon ze dromen bij elpees van Chaka Khan, Marvin Gaye en de anderen.

In de Satellite Love Theatertour verheerlijkt Giovanca met haar vijfkoppige band en twee backingvocalistes op fonkelende wijze een bijzonder tijdperk. In twee delen met een pauze worden muziek, mode, maatschappij aaneengeregen, met een diaprojector („iedereen had die”), verhalen met een klinkslag en veel muziek. Sensueel en dynamisch staat haar uitzonderlijk meevoerend retro-soulalbum Satellite Love centraal. Maar tussen die liedjes, van boterzachte smeltsoul naar stevigere vintagefunk, rijgt ze ook seventies-covers. Daarvan is Let’s Get It On van Marvin Gaye misschien de voor hand liggendste, en de wervelende Green/Red/Gold-drieluik uit haar lievelingsfilm The Wiz (1978) de meest opvallende. Maar ook Minnie Riperton’s Les Fleurs stemt vrolijk, terwijl Rufus’s Stay is ingebed in Giovanca’s eigen funky Look Of The State.

De show heeft meerdere lagen, en het is mooi hoe zelfverzekerd Giovanca kaders schept . Het enthousiasme en de gelukzaligheid van gulhartig, veelal driestemmig of met de hele band zingen is aanstekelijk. Ze vertilt zich echter aan de hoeveelheid nostalgische bespiegelingen – van muzikale herinnering tot historisch feit – die ze wil delen. Giovanca roept sfeer na sfeer op; in woord en muziek, in beeld en lichaamstaal. De show gloeit maar kan zo niet doorfikken. Geef het wat lucht.

    • Amanda Kuyper