‘De praktische dingen liepen spaak’

Wijnand viel op een Dolle Mina, Bettie. Maar hun ambitie om op moderne wijze samen te leven, brak hen op.

Wijnand en Bettie, 1977, Den Haag.

„Het waren de jaren zeventig. Ik was net twintig en gecharmeerd van het feminisme toen ik Bettie ontmoette. Ik was als tiener via mijn ouders betrokken geweest bij de feministische actiegroep Man Vrouw Maatschappij. Zo had ik Joke Smit en Hedy d’Ancona ontmoet. Ik wilde graag een vriendin die er net zo over dacht. Bettie was een Dolle Mina. We raakten aan de praat in een kroeg en ik vond haar meteen een leuke meid. We hielden allebei van muziek en kunst, we vierden samen feest, trokken erop uit.

„Ik wilde een relatie zonder traditioneel geneuzel en toen we gingen samenwonen, waren we vastbesloten het wiel opnieuw uit te vinden. Huishoudelijke taken verdeelden we of deden we samen. Bettie was betrokken bij het Haags Vrouwenhuis, waar feministische cursussen werden gegeven en ik mocht daar als een van de weinige mannen naar binnen voor technische klusjes.

„Uiteindelijk heeft onze ambitie om een moderne manier van samenleven te ontdekken ons opgebroken. We lieten alledaagse dingen los, die toch erg belangrijk in een relatie zijn. Als ik de kroeg in dook en het werd laat, dan belde ik niet. En zij wilde geen taken in huis van me overnemen als ik het druk had. De praktische dingen in het huishouden liepen spaak en we kregen het gevoel dat we elkaar in de weg zaten.

„Na zeven jaar ben ik ergens anders gaan wonen, maar we bleven bevriend. We vonden allebei nieuwe partners en toevallig kreeg ik een zoon in het jaar dat zij een dochter kreeg. Toen ik alleenstaande vader werd, was zij voor mij een vraagbaak en trokken we weer samen op. Ik houd vooral van Betties authentieke dwarsheid. Ze kan dwars zijn tot je er kromme tenen van krijgt – per se topless willen zwemmen in Zwitserland en dan gearresteerd worden bijvoorbeeld. Nu, veertig jaar na onze eerste ontmoeting, zie ik haar als mijn superzus. Ik ben samen met haar volwassen geworden. We zijn vrienden voor het leven. Er zijn geen taboes tussen ons, daar ben ik trots op.’’