Over bonussen versus bonuskaarten

Illustratie Thinkstock

Theater //

De Verleiders: de val van een super-man

Een potsierlijke poppenkast – dat is de Ahold-affaire, die topman Cees van der Hoeven tien jaar geleden voor de rechter bracht wegens gesjoemel met sideletters, volgens de makers van de tweede aflevering van de theatertrilogie De Verleiders. Of een komedie met veel kluchtkabaal. Acht acteurs spelen hoe Van der Hoeven, de eerste CEO die niet tot de Heijn-familie behoorde, hardhandig uit de Ahold-leiding werd verwijderd en daarna zijn zieltje trachtte te redden door bij de oude Albert Heijn zelf op bezoek te gaan. In diens Engelse landhuis hebben George van Houts en Tom de Ket hun op ware feiten gebaseerde verzinsels gesitueerd. Soms barok, soms grotesk, soms satirisch en soms ook een beetje uitleggerig, hoewel die laatste passages telkens komisch zijn ingepakt. Een stuk met een boodschap? „Nee”, zegt de toneel-Van der Hoeven, „dit is een voorstelling over boodschappen”.

Maar dat is niet alles. Van Houts en De Ket hebben als voormalig cabaretduo wel degelijk iets te vertellen. Over bonussen versus bonuskaarten, afgeknepen leveranciers, klantenmisleiding, de consument die alles op een koopje wil en – zeg het maar ronduit – het gegraai in de hoogste regionen van zo’n multinational. Al doen ze dat vooral in de vorm van veel vrolijkheid, waarin de acteurs doorgaans spelen welk personage ze zijn, maar soms ook vertellen wát ze spelen en zich af en toe zelfs even bij hun eigen naam laten noemen. Dit is zodoende een spel met driedubbele bodems, waarin echter iets te vaak wordt geschreeuwd en iets te weinig werkelijk drama gecreëerd. Een imaginaire confrontatie tussen de oude heer Heijn en zijn vermoorde broer Gerrit Jan, die hier komt spoken als de vader van Hamlet, lijkt bijna een kern te raken, maar krijgt al gauw weer een zotte wending.

De regie van De Ket zweept de boel hoe dan ook hoogst bekwaam op. Van Houts speelt een redderende butler die ook alle geluiden (telefoon, deurbel) zelf verzorgt. Naast hem staat een bontgekleurd ensemble, met Jules Croiset als bullebassende Albert Heijn, Han Römer als een op zijn benen zwalkende huilebalk Van der Hoeven, Victor Löw als de dansant zwevende buitenbeen Ronald Jan Heijn („Heijn of niet Heijn, dat is de vraag”), Walter Crommelin als diens statig schallende vader, Joke Tjalsma als Van der Hoevens rustgevende ex en Rosa Reuten als de ordinaire del die haar plaats heeft ingenomen.

De eerste De Verleiders ging over de vastgoedfraude, volgend jaar volgt deel drie over de banken. De makers hebben intussen een eigen genre gemaakt – bezienswaardig genoeg om ook naar dat derde deel uit te kijken.