Bovenal de perfecte teamspeler

Weinig Amerikaans honkballers hebben meer dan drieduizend honkslagen op hun naam. De 39-jarige Derek Jeter bereikte die mijlpaal wel. Na dit seizoen stopt hij. „Als een Yankee” wil hij herinnerd worden.

Derek Jeter in actie tijdens een wedstrijd tegen de Minnesota Twins.
Derek Jeter in actie tijdens een wedstrijd tegen de Minnesota Twins. Foto AP

Zijn vader liet hem nooit winnen, van zijn moeder moest hij vervolgens altijd positief blijven. Het heeft de 39-jarige Derek Jeter, korte stop bij de New York Yankees, tot één van de meest constante honkballers uit de geschiedenis gevormd. Vorige week maakte hij via Facebook bekend na komend seizoen te stoppen.

Ruim twintig jaar speelt Jeter al als korte stop voor de Yankees. Het leverde hem vijf kampioenschappen, een scala aan prijzen en tal van records op, zoals het meeste aantal honkslagen door een Yankee. Hij is lid van de prestigieuze „3.000 hit club”, waarin slechts 27 anderen met hem de eer delen ooit drieduizend honkslagen in hun carrière te hebben geslagen.

Maar bovenal is Jeter de perfecte teamspeler. Al tien jaar is hij aanvoerder van de recordkampioen uit de Big Apple. Toen hem na zijn bekendmaking te stoppen werd gevraagd hoe hij herinnerd wilt worden was zijn antwoord: „Als een Yankee.”

Jeter heeft zijn eigen droom gerealiseerd. Hij werd geboren in New Jersey, waar zijn voorliefde voor de New York Yankees zich ontwikkelde. Die liefde zou nooit meer verdwijnen, ook niet toen Jeter op jonge leeftijd met zijn zusje Sharlee en zijn ouders Charles en Dorothy naar Michigan verhuisden. Van zijn ouders leerde Jeter manieren. Dat ging radicaal: Jeter en zijn zusje moesten jaarlijks een contract ondertekenen waarin ze verboden werd te drinken en drugs te gebruiken, en op tijd naar best moesten en goede cijfers moesten halen.

Geen pubergedrag

Zonder problemen hield Jeter zich aan al die regels. Hij hoefde niet te puberen, niet te experimenteren. Het enige wat hij wilde was honkballen, en de korte stop van de Yankees worden. Al snel ontwikkelde Jeter zich tot een talent, en in 1992 werd hij vlak na het behalen van zijn middelbare schooldiploma gecontracteerd door zijn favoriete team.

Voor de Yankees was het een gouden greep. In de vier jaar waarin Jeter zich in de lagere klassen van het professionele honkbal ontwikkelde, leerde hij generatiegenoten catcher Jorge Posada en pitchers Mariano Rivera en Andy Pettite kennen. De vier talenten werden goede vrienden en zouden in de jaren erna als de „Core Four” uitgroeien tot de basis van de succesvolle Yankees-teams die tussen 1996 en 2000 vier kampioenschappen wonnen.

Jeters grootste kracht is het presteren onder druk. Slechts twee keer in zijn carrière haalden de Yankees de play-offs niet. Juist in de beslissende fase van het seizoen was Jeter op zijn best. Hij sloeg van iedereen de meeste honkslagen in de play-offs. Het leverde hem de bijnamen Captain Clutch en Mister November op, naar de maand waarin de play-offs altijd worden gespeeld.

Zijn prominente rol bij het bekendste sportteam ter wereld maakte van Jeter het gezicht van de honkbalsport. Buiten het veld maakte hij die reputatie waar door met de mooiste vrouwen te daten. Jeter, die nog altijd vrijgezel is, had onder andere een relatie met zangeres Mariah Carey, actrice Jessica Biel en fotomodel Minka Kelly.

Ondanks al die aandacht en de stoet aan beroemde vriendinnen is Jeter in tegenstelling tot die andere bekende Yankee Alex Rodriquez nog nooit het middelpunt van een mediarel geweest. Zijn blazoen is onbezoedeld. Het imago van de perfecte sporter heeft Jeter altijd zorgvuldig geregisseerd. Daarin gaat hij zo ver dat bezoekers bij hem thuis hun telefoons bij de deur achter moeten laten.

Meest overschatte speler

Het heeft hem het predikaat „saai” opgeleverd. Deren doet dat Jeter niet. Net zo min als dat zijn critici hem de meest overschatte speler aller tijden noemen, doelend op zijn verdedigende kwaliteiten. In zijn eerste jaar bij de Yankees brak Jeter in de Minor Leagues een negatief record van het aantal gemaakte fouten in één seizoen. Dat met name zijn slagkwaliteit de reden is geweest dat de Yankees hem contracteerden is hem door zijn criticasters zijn hele carrière nagedragen.

Toch heeft Jeter maar liefst vijf Golden Gloves, de prijs die jaarlijks wordt uitgereikt aan de beste defensieve honkballers. Verdiend dankzij hard werken. Altijd geeft Jeter alles. Vraag dat maar aan de fans van de aartsrivaal Red Sox uit Boston. In hun stadion dook hij tijdens een wedstrijd in 2004 zelfs de tribunes in om een vangbal te maken. Dat leverde hem een bebloede kin op, maar de bal zat wel in zijn handschoen.

Bij vlagen is Jeter sensationeel op het honkbalveld. Zijn handelsmerk is de spectaculaire sprongworp. Een bal die rechts van hem geslagen wordt, pikt hij in volle run met de handschoen in zijn linkerhand op. Stilstaan, draaien en gooien kosten teveel tijd, dus zet Jeter zich met zijn linkervoet af, draait zijn lichaam 180 graden in de lucht en gooit vanuit de kracht van de sprong de bal naar het eerste honk, zonder de grond te raken.

Talloze spelers heeft hij zo uitgegooid. Met zijn knuppel heeft hij talloze punten gemaakt. En zo heeft hij talloze prijzen gewonnen. Het zijn er ontegenzeggelijk genoeg geweest voor Jeter om in de Hall of Fame verkozen te worden. De vraag is enkel of hij de eerste honkballer ooit wordt die unaniem wordt toegelaten tot de eregalerij. Jeter maakt zich er niet druk om. Zo lang hij nog maar een jaartje kan honkballen, voor zijn Yankees.