Een blinde pianist en zijn dansende assepoester

Zachte krachten zegevieren in het Taiwanese Touch of the Light. Muzikaal wonderkind Yu-Siang speelt zichzelf: een blinde pianist, opgegroeid op het platteland, die het moet zien te rooien op de campus in de hoofdstad Taipei. Daar treft hij een club aardige nerds plus een assepoester in de gedaante van Jie (Sadrine Pinna). Zij is veroordeeld tot een leven achter de toonbank van een sapbar om haar moeders koopverslaving te financieren. Eigenlijk wil Jie danseres worden.

Jonge mensen op weg naar het concertpodium, met in de finale een glorieuze talentenjacht of auditie. En zo en passant een trauma overwinnen: ooit hoorde Yu-Siang een moeder na afloop van een pianorecital namelijk zeggen dat hij alleen had gewonnen omdat hij blind was. Jie moet zich op haar beurt niet zo wegcijferen en die overspelige straatdanser dumpen.

Zelfontplooiing, coming of age: Touch of the Light is een soort genrefilm, al suggereren uitgebleekte kleuren, een camera die artistiek in en uit focus zoomt en een kabbeltempo kunst. Dit is een vijver zonder rimpels, zo sereen dat hij je in een slaperige, niet onprettige gemoedstoestand brengt. Aardige mensen, fijne muziek. Als je fan bent van Yu-Siang is het vast ook interessant, maar noodzaak en urgentie ontbreken in deze film.