Geen happy endings in China

China wordt gezuiverd van prostitutie, gokken en drugs // De overheid is een harde campagne begonnen in drie provincies // Een financiële strop: de Chinese seksindustrie is goed voor 165 miljard dollar

Zhen Go Jin, uitbaatster van het Sauna Centrum in het Nieuwe Wereldhotel van Changsha, is de verbazing over de nieuwe, nationale campagne in China tegen prostitutie, gokken en drugshandel nog niet te boven. „Normaal worden wij gewaarschuwd en kan ik mijn meisjes een paar dagen naar huis sturen om uit te rusten. Ditmaal werden we niet getipt dat de politie eraan kwam en dat we meegenomen zouden worden naar het bureau”, vertelt zij in het theehuis dat sinds het bouwjaar in 1986 geen lik verf meer heeft gehad.

Met bijna 5.000 gesloten karaokebars, sauna’s, massagesalons en speciale hotels en 3.000 arrestaties van hoeren, pooiers end dealers in de provincies Guandong, Jiangsu en Mao’s geboorteprovincie Hunan (hoofdstad Changsha), is het de autoriteiten blijkbaar ernst China „te zuiveren van de drie zondes”.

Zhen, modieuze vijftiger met eigen appartement en BMW voor de deur, had met haar meisjes geluk. Niet alleen beschikt zij over goede contacten bij de politie, er lag of zat op de avond van de onaangekondigde inval geen klant op de massagetafel of in de met palmbomen gedecoreerde sauna. „Het was ijskoud, het sneeuwde, al mijn vaste klanten bleven thuis”, vertelt Zhen Go Jin, die er net als haar meisjes met een waarschuwing vanaf gekomen is.

In tegenstelling tot Dongguan, waar de nationale campagne vorige week begon, is Changsha niet de „sekshoofdstad” van China – geen Sin City, zoals de CCTV-documentaire heet die sinds 9 februari op de Chinese tv is te zien. Undercoverjournalisten van de staatstelevisie schetsen in hun onderzoek een beeld van de Chinese seksindustrie die is uitgegroeid tot een bedrijfstak met een waarde van 165 miljard dollar. Dat cijfer is afkomstig van Minsheng Securities en omvat ook de seksspeeltjes-, en condoomindustrie en de gespecialiseerde sauna’s en massagesalons. Prostitutie zou goed zijn voor rond de 50 miljard dollar.

Kort na de eerste uitzending van Sin City kwam in Dongguan een leger van 6.000 agenten in actie. Nationaal en ook internationaal staat Dongguan bekend als de hoofdstad van de ‘werkplaats van de wereld’. Op de uitgestrekte fabrieksterreinen bevinden zich ’s werelds grootste fabrieken voor consumentengoederen. Onder (inter)nationale zakenlieden is Dongguan ook bekend om zijn ‘uitgaansleven’.

Geen stad in China heeft zo veel vijfsterrenhotels als Dongguan, waar achter de logo’s van Hilton, Sheraton en Marriott seksclubs, speciale sauna’s en massagesalons schuilgaan. Deze gelegenheden worden nu gesloten, tot ongenoegen van uitbaters die op het internet waarschuwen dat een van de belangrijkste peilers van de lokale economie naar de knoppen wordt geholpen. De sekssector van Dongguan met 300.000 prostituees en bijna 3.000 speciale gelegenheden wordt door de Financial Times geschat op acht miljard dollar. Niet alleen in Dongguan, ook in Changsha, Chengdu en Chongqing klagen hoteliers, taxichauffeurs, snackverkoopsters en cosmeticazaken over de campagne tegen de ‘drie zondes’.

Zhen Go Jin van Sauna Centrum, en met haar vele internetters, denkt dat achter de campagne een politieke spel op hoog niveau schuilgaat. „Hoe kan het anders dat pas nu wordt ingegrepen, het is al jaren bekend dat je in Dongguan meer kan kopen dan een iPad.” Maar is er echt sprake van een politieke afrekening? Plausibeler is dat partijleider Xi Jinping, die eerder een ongekend harde campagne tegen corruptie begon, door de documentaire is gealarmeerd en een voorbeeld heeft willen stellen.

Hoge partijfunctionarissen in Dongguan, onder wie de commissaris van politie en een vice-burgemeester, zijn uit hun functie gezet omdat zij het probleem hebben laten uitgroeien tot „een kankergezwel” (Volksdagblad). Partijsecretarissen in metropolen als Changsha wilden waarschijnlijk voorkomen dat ook zij werden ontslagen en kwamen ook in actie.

In de Chinese media wordt nu verbazing geveinsd over de omvang van de prostitutiesector, waar groot geld in omgaat. Jonge vrouwen tussen de achttien en de dertig, vaak afkomstig uit de armste dorpen, verdienen in de clubs zo 30.000 tot 50.000 dollar per jaar, het tien- of twintigvoudige van wat zij in de Apple- of Panasonicfabrieken kunnen verdienen.

Uit het CCTV-onderzoek blijkt dat de verdeling van de opbrengsten bedrijfsmatig en efficiënt is georganiseerd en zich uitstrekt tot plaatselijke politie- en partijfunctionarissen.

Over haar connecties wil Zhen Go Jin niets zeggen, en aan haar meisjes mogen ook geen vragen worden gesteld. Bij de ingang van het Sauna Centrum zitten drie van hen in dikke winterjacks met hun mobieltjes en een laptop te spelen, terwijl een oudere vrouw met een verweerd gezicht de vloer dweilt.

„Ik heb de andere meisjes naar huis gestuurd totdat deze gevoelige periode is afgesloten, want ik weet zeker dat ook deze campagne overwaait en wij weer gewoon aan het werk kunnen”, zegt zij.