documentaire

Ned.2,

20.55-22.00 u.

Vanaf het balkon op de elfde verdieping worden de dingen op straat gereduceerd tot hun omtrek. Auto’s zijn rechthoeken en de bomen worden kleine groene rondjes. Hier, vanaf deze jarenzeventigflat in Heerenveen, sprong de moeder van documentairemaakster Elena Lindemans in 2002 naar beneden. Ze was klein, dus had een krat tegen het bemoste balkonmuurtje gezet.

In deze autobiografische, kalm gemonteerde documentaire spreekt Lindemans met de verschillende mensen die met haar moeders suïcide te maken hadden. Ze drinkt ongemakkelijke kopjes koffie met artsen en hulpverleners die destijds euthanasie weigerden. Met haar familie reconstrueert ze de laatste dag en herluistert ze de crematie-cd. Ook bezoekt ze flatbewoners die op de dag van de sprong thuis waren – en blijkt het gebouw een populaire springlocatie. Onder alle gesprekken blijft Lindemans open en moedig, al maakt ze tijdens de documentaire geen duidelijke ontwikkeling door. Ze legt helder uit waarom ze haar moeder niet tegenhield toen ze wist dat die richting de flat vertrok. Slechts één keer verliest Lindemans gezicht haar plooi, als ze de man spreekt die na afloop het bloed wegspoelde.