Bach resoneert dieper dan ooit

In de vorige eeuw werd de stemming van de klassieke muziekinstrumenten steeds hoger – de a klonk aanvankelijk op 430 Hz, vanaf 1939 officieel op 440 Hz en kroop in bij de Wiener Philharmoniker soms op tot wel 448 Hz. Alle muziek werd zo briljanter en opwindender, in Venetië was ooit 465 gebruikelijk. De ‘authentieke beweging’ ging daarna terug naar oude waarden. Frans Brüggen en Ton Koopman spelen Bach op 415 Hz, later repertoire op 430 Hz. En voor Rameau werd teruggegaan naar een a van 392 Hz.

Die zeer lage stemming - de ‘tief-Cammerton’ is een volle toon lager dan het moderne orkest – wordt nu gehanteerd door het Schotse Dunedin Consort dat o.l.v. John Butt de Brandenburgse concerten van Bach speelt. Alles klinkt minder oppervlakkig, wat ouderwetser en warmer. Bach trilt en resoneert dieper en heeft een rustiger en gevoelvollere uitstraling.