Vrolijk feestje op het achtertoneel, met schouwburggeest en plaksnor

De jonge regisseur Paul Knieriem maakt een flitscarrière. Marlies Heuer won een Theo d’Or voor haar rol in Knieriems veelgeprezen regie van Am Ziel. Zijn voorstelling Met mijn vader in bed werd genomineerd voor de BNG Nieuwe Theaterprijs en staat op de longlistselectie van het Nederlands Theater Festival, dat de beste voorstellingen van het seizoen toont.

Maar Knieriem maakt sinds 2013 ook deel uit van de artistieke kern van jeugdgezelschap De Toneelmakerij. En daar werd zijn eerste grote productie, Verkocht – over slavernij – zeer wisselend ontvangen. Nu heeft hij voor kinderen een tekst van Peer Wittenbols geregisseerd over theatrale magie en de nostalgie van toneelmeesters en schouwburggeesten.

Het stuk biedt een kijkje op het achtertoneel, waar plaksnorren gekke namen krijgen en een ouderwetse windmachine en metalen donderplaat het vervaarlijk doen onweren. De jonge toneelmeester Jacob (met mooi uitgestreken kop en houterige klunsmotoriek gespeeld door Jan-Paul Buijs) leert van de oude toneelmeester (Roel Adam) de do’s en don’ts van het theater en wordt al doende gegrepen door een liefdestragedie over prinses Laila en boerenzoon Demian (allebei gespeeld door Andre Dongelmans, die opvallend genoeg meer uitblinkt als meisje dan als jongen).

De humor is talig, de regie is vlot en verzorgd, maar buitengewoon opmerkelijk is Koud vuur! niet. De scheidslijn tussen echt en nep, tussen toneel en werkelijkheid loopt hier lekker door elkaar, maar de relatie leerling-toneelmeester blijft oppervlakkig. Het ‘zich verliezen in doen alsof’ krijg iets van een gimmick en de tragedie van de twee stervende geliefden is zo karikaturaal dat het nergens echt verdrietig wordt.

Al met al een geestige en vermakelijke voorstelling, maar een die inhoudelijk noch emotioneel echt beklijft.