Valentijnskitsch met boef en ziek meisje in Manhattan

De rozen zijn verwelkt, de schepen vergaan, de chocolaatjes opgesnoept, kortom: het Valentijnsfeest is weer voorbij. Maar vanaf deze week kan het Nederlandse bioscooppubliek alsnog naar het romantische sprookje dat door Hollywood is uitverkoren om de Valentijnsfilm van 2014 te zijn.

Gebaseerd op de gelijknamige roman van Mark Helprin, het regiedebuut van scenarist Akiva Goldsman (A Beautiful Mind, The Da Vinci Code), heeft Winter’s Tale zo’n tijd en ruimte overspannende liefde tot onderwerp die we allemaal wel eens willen beleven. Een immer broeierige Colin Farrell speelt de gauwdief die verliefd wordt op een doodziek meisje in mythisch Manhattan. Dat hij in haar huis inbreekt, staat deze kosmische klabang niet in de weg. Farrell is een romantische held bij wie iedereen wel wil wegdromen. Zijn reputatie van fout feestbeest geeft extra glans aan zijn trieste knikkerogen.

Lastig wordt het wel als er ook nog tijdreizen, witte paarden en messiaanse hints aan te pas gaan komen. Dat zal gewerkt hebben in het boek, dat om zijn grandeur geprezen wordt, maar heeft in de film iets knulligs. Denk: zieke Beverly die tegen haar vader zegt dat hoe zieker ze wordt, hoe meer ze ontdekt dat alles om haar heen door licht verbonden is. En dan die lichtjes zien aanploppen om haar in een zilveren glinstering te hullen. De magie van de liefde verdient beter.