Een PVV-onderwereld van bedrogen mensen

Terwijl ‘nette mensen’ alleen met elkaar debatteren, leert de sociale onderstroom Wilders’ kretologie vanbuiten, aldus Dirk-Jan van Baar.

Illustratie Hajo

In Nederland woedt al twaalf jaar de veenbrand van het rechts-populisme. In zo’n tijdspanne kan veel gebeuren: zie 1933-1945. Maar bij ons draait nog steeds alles om de leegte die Pim Fortuyn heeft nagelaten. Het laat zien hoe stabiel Nederland is. Verraderlijk stabiel.

Menno ter Braak, die na de Duitse inval in mei 1940 zelfmoord pleegde, noemde zich in de jaren dertig een politicus zonder partij. In mei 2002 gebeurde het omgekeerde. Het Nederlandse volk stemde massaal op een zojuist vermoorde lijsttrekker, op een partij zonder politici.

De emotie was te begrijpen, net als de boosheid tegen de linkse kerk, die allerlei door Fortuyn aangesneden thema’s taboe had verklaard. Dat zijn ze nu niet meer. Het gaat al twaalf jaar over weinig anders dan de islam, immigratie, integratie en (nationale) identiteit. En over geld natuurlijk. Maar dat was in de jaren negentig, toen Nederland zich voorbereidde op de komst van de euro, ook al zo. Je had de Zalmnorm als nationale consensus en voor de hogere moraal Anne Frank.

In 2002 merkte Nederland voor het eerst dat zwaaien met Het Achterhuis niet meer werkte. Na een kort regeringsavontuur met de LPF leek de natie weer snel te kalmeren, maar politiek correct is het nooit meer geworden. Jan Peter Balkenende vroeg om herstel van waarden en normen, maar werd weggehoond.

In de slipstream van alle cabareteske vrijheid van meningsuiting kroop de geest van Geert Wilders uit de fles, eerst samen met Ayaan Hirsi Ali als voorvechter van een liberale jihad, later als stem van Henk en Ingrid die zich niet meer door het linkse establishment de mond lieten snoeren. Als de PVV ergens briljant in is geslaagd, dan in het onschadelijk maken van het oude ‘antifascisme’ dat Hans Janmaat nog als racist wist te brandmerken.

Elke verwijzing naar Hitler of de jaren dertig wordt tegenwoordig als een dooddoener afgedaan, of als een doorzichtige poging om Wilders en zijn aanhang te demoniseren. Tenzij de PVV-leider zich er zelf van bedient. Met termen als ‘islamofascisme’ ontwapent hij niet alleen zijn linkse tegenstanders, maar heeft hij zich ook hun favoriete agitprop toegeëigend. Dat zou je knap kunnen noemen als het niet zo giftig was.

Een fascist kun je Wilders niet noemen, en zeker geen antisemiet. Hij is pro-Israël en er staat een fatwa op zijn hoofd. Hij is het bekendste en één van de langst zittende Kamerleden, dus een echte democraat, en moet permanent worden bewaakt. Net als Pim staat Geert voor de demonstratieve coming out, die inmiddels als nationale traditie is ingeburgerd en als bewijs van openheid en eerlijkheid geldt. In tegenstelling tot de nette mensen (‘theedrinkers’) kijkt Wilders niet van zaken weg die de vrijheden van de natie bedreigen. Hij buigt niet voor Mekka, maar houdt als een eigentijdse Churchill de rug recht. Ondertussen maakt de PVV stemming tegen het opgaan in de almacht van de ‘EUSSR’ onder leiding van de pygmeeën Barroso en Van Rompuy. Een karikatuur? Geenszins. Geert kent de macht van de herhaling, bij hem wordt alles er dubbel en dwars ingeramd. U dacht dat Wilders zich daarmee bespottelijk maakt? Misschien bij NRC-lezers, maar het is goed voor de disciplinering van z’n eigen troepen, die het staccato van de grote leider van buiten hebben geleerd en blindelings volgen. Vooral als er critici uit eigen kring tot de orde moeten worden geroepen. Dat zijn verraders en nestbevuilers die op internetsites steevast op een spervuur van hatelijk commentaar kunnen rekenen. Onder pseudoniem uiteraard. Waarbij het haatzaaien nooit van PVV’ers komt, maar van haatbaarden, gesubsidieerde staatsmedia en weke grachtengordeldieren die Geert in een kwaad daglicht willen stellen.

Het is het klassieke gedrag van een sekte, waarbij de buitenwereld geen goed kan doen en de eigen leider uit de wind wordt gehouden. En het gebeurt systematisch, in ons eigen land, met een vuur dat bij andere partijen ontbreekt. De manier waarop de PVV propaganda bedrijft doet denken aan de vroegere CPN, ook een sekte die aan de bestrijding van ‘fascisme’ (nu islam) deed.

Dat de PVV in dit Europese verkiezingsjaar in Brussel een nivellerend ‘cultuurmarxisme’ aan het werk ziet en in een duivelspact met Marine Le Pen tegen de ‘EUSSR’ optrekt, getuigt van eenzelfde fantoompijn. Doodgewaande spookbeelden komen in een iets andere gedaante opnieuw tot leven.

Niet-ingewijden zullen zulke gekkigheid niet serieus nemen en er hun schouders over ophalen. Maar de eenmanspartij waarin deze paranoia welig tiert, staat in de peilingen op dertig zetels. En niet voor het eerst, terwijl weldenkend Nederland in de illusie verkeert dat het ideeëngoed van Geert niks voorstelt en dat zijn aanhang uit bange brave burgers bestaat. Terwijl die mensen boos zijn, inmiddels ongeremd, zich allang niet meer zo keurig gedragen, en elk gezag wantrouwen. Wat hun isolement vergroot en hun eigen gelijk versterkt.

Ogenschijnlijk is Nederland de laatste twaalf jaar stabiel gebleven. Maar alle instituties (ook de financiële) hebben rake klappen opgelopen en zijn met zichzelf bezig. De verwildering van Nederland wordt voor kennisgeving aangenomen, als een fenomeen dat wel weer overdrijft of niet echt meetelt. Ondertussen vormt zich een parallelle onderwereld van allerlei bedrogen mensen (ook moslims) waar de gevestigde bovenwereld niet in is geïnteresseerd en nette burgers zich verre van houden, omdat ze er bang voor zijn en niet mee willen worden geassocieerd. Ook niet door tegenspel te bieden.

Dat kan in alle beklemming en anonimiteit jaren duren. Je kunt ook doen alsof het er niet is, of elke onvrede weglachen, wat opgewekte VVD’ers als Mark Rutte en Gerrit Zalm graag doen. Maar de veenbrand gaat door en we zijn ontegenzeggelijk op weg naar ‘iets nieuws’. Wat weet niemand, de wilderianen nog het minst.