Middernachtseten

Het gaat hier al een tijdje elke maandag over troosteten. Waarmee ik het soort eten bedoel waar je een klein beetje vrolijker van wordt wanneer je je rot voelt, of een klein beetje beter wanneer je ziekig bent, of, nou ja, vul maar in. Naar aanleiding van de serie stuurde vriend T me een mailtje waarin hij zich afvroeg of er wel zoiets bestond als troosteten. Noch hij, noch zijn vrouw hadden er in elk geval iets mee. Al kon je zijn vrouw wel midden in de nacht wakker maken voor een bord spaghetti aglio olio, zo schreef hij.

Dat zette me aan het denken. Niet over de vraag of eten kan troosten, want daar ben en blijf ik van overtuigd. Ik dacht na over de vraag of iets waar je midden in de nacht voor wakker gemaakt wilt worden automatisch ook in de categorie troosteten valt.

Nu ben ik eigenlijk niet de aangewezen persoon om deze vraag te beantwoorden. Mij mag je namelijk helemaal nergens voor wakker maken ’s nachts. Daar word ik bloedchagrijnig van. Maar als ik toch eenmaal wakker ben, en iemand zou me vragen wat ik zou willen eten, dan zouden dat inderdaad zo’n beetje dezelfde gerechten zijn waar ik ook op christelijker tijden erg gelukkig van wordt. Een bord spaghetti aglio olio bijvoorbeeld. Eggs benedict. Of wacht, ik weet het al: een kom geurige noedelsoep.

Ja, een kom pittige soep met noedels die je met behulp van twee stokjes naar binnen laat glibberen is beslist een van de fijnste dingen ter wereld om te eten. Zelfs, of misschien juist midden in de nacht. Dit is een heel snelle versie, die je bij bijna slaapwandelend in elkaar kunt knutselen.

Breng 250 ml water aan de kook. Verkruimel het bouillonblokje erboven, voeg de gemberwortel en bleekselderij toe en laat zachtjes 5 minuten koken. Week of kook intussen de rijstnoedels volgens de instructies op de verpakking. Doe de koriander, ham, sojasaus en sesamolie in een grote kom. Voeg de noedels toe en schenk er de hete soep over. Roer even om (met eetstokjes). Slurpen mag!