Wisselvalligheid van het Britse weer

De MET office, het Britse KNMI, kwam deze week met een rapport over de overstromingen, waarin ze behalve een gedetailleerde uitleg over de hoe het kan dat het zuiden van Groot-Brittannië en Ierland nu al weken worden geteisterd door zware neerslag (in januari zelfs meer regen dan ooit werd gemeten) en winterstormen.

In het rapport vragen de onderzoekers zich ook af of hier sprake is van klimaatverandering. Moeilijk te zeggen, luidt de conclusie. De gebeurtenissen passen bij wat je zou verwachten op basis van de bestaande kennis: een zeespiegelstijging van 12 centimeter in de afgelopen eeuw (waardoor het water minder goed weg kan), meer zware buien (in de jaren zestig en zeventig eens in de 125 dagen, tegenwoordig een keer per 85 dagen) en niet meer, maar wel zwaardere winterstormen – zeker de zwaarste lijken heftiger te worden.

Maar, geven de meteorologen toe, juist omdat het Britse weer zo wisselvallig is, valt het niet mee om patronen in wind en regenval te ontdekken.

Britse politici beschuldigingen elkaar ervan te veel, of juist te weinig te doen om de risico’s van klimaatverandering te bestrijden. „Als er één ding is dat we weten over de gevolgen van extreem weer, dan is het dat de kosten – financiële, menselijke en andere kosten – van niets doen veel hoger zijn dan de kosten van actie ondernemen”, zei bijvoorbeeld Labourleider Ed Miliband.

Premier David Cameron was dat eigenlijk wel met hem eens: „Sommige collega’s kunnen zich openlijk afvragen of er een verband bestaat met klimaatverandering. Ikzelf denk van wel. Maar hoe dan ook, is het verstandig om te investeren in een betere bescherming tegen overstromingen.”

Een partijgenoot van Cameron, klimaatscepticus en oud-minister van Financiën Nigel Lawson, noemde de overstromingen juist een waarschuwing zijn voor de regering om het platteland niet verder te vervuilen met windmolens en zonnepanelen. De Britten hebben „goedkope en betrouwbare” energie nodig aldus Lawson, om het land bestand te maken „tegen alles waar de natuur ons mee opzadelt”.

Daarentegen waarschuwde Nicholas Stern, oud-topman van de Wereldbank en auteur van The Stern Review over de relatie economische gevolgen van klimaatverandering, in The Guardian dat we nu kunnen zien wat klimaatverandering teweeg brengt.

Paul Bates, hydroloog aan de universiteit van Bristol, maant politici zich te beperken tot de noodhulp die nu vereist is, en voorlopig hun mond te houden. Bates heeft zich vreselijk geërgerd aan minister Eric Pickles (verantwoordelijk voor lokale overheden) die bij de BBC zijn excuses aanbood dat de regering het advies van het milieuagentschap had opgevolgd, door de rivieren niet uit te baggeren. Terwijl, zegt Bates, de kans groot is dat het uitbaggeren van de rivieren om allerlei redenen de problemen alleen maar verergert.

Bates’ conclusie:

‘Finally, if we are going to consider long-term planning we must consider climate change impacts. Flooding will become worse due to the rise in sea level, which has already risen by about 12cm in the past 100 years, with a further 11-16cm rise projected by 2030. It is less clear how climate change will affect the intensity and frequency of the most extreme rainfall events. Although almost all projections indicate that dry areas will become drier and wet areas will become wetter, predictions for specific geographical regions are highly uncertain. And our historical records do not go back far enough to unravel long-term trends in the frequency of uncommon but high-impact weather events. This should not be reassuring – it is another major element of uncertainty in an already complex problem.’