De Slegte

Jaren geleden, toen Polare nog gewoon De Slegte heette, stond ik in een van hun filialen bij de kassa in een geanimeerd gesprek gewikkeld met het hoofd van het antiquariaat. We werden gestoord door een man die vanuit de winkel op ons toeliep met een stapeltje boeken die hij op de toonbank legde. De antiquaar stelde zich achter de toonbank op, uit z’n humeur door deze onderbreking, en bekeek de boeken. „Het spijt me”, zei hij, „Hier hebben we geen belangstelling voor.” Hij schoof het stapeltje terug naar de man. Die keek hem verbouwereerd aan: „Ik wilde ze met u afrekenen, ik heb ze hier net uitgezocht”, antwoordde hij. De antiquaar rekende met een rood hoofd af.