Iedereen speelt Flappy Bird, maar waarom wordt slecht spel zo’n hit?

Dong Nguyen verdiende 37.000 euro per dag met een in drie avonden geprogrammeerde game. Tot hij dit weekend een einde maakte aan Flappy Bird.

Tap to flap. Maar vlieg vooral niet tegen een buis aan: dan is hetgame over.
Tap to flap. Maar vlieg vooral niet tegen een buis aan: dan is hetgame over.

Opmerkelijk nieuws uit de gamewereld: maker trekt stekker uit zijn eigen succes. Zaterdagavond twitterde de Vietnamese Dong Nguyen: „Over 22 uur haal ik Flappy Bird offline. Ik kan dit niet meer aan.” Alle aandacht werd hem te veel. Gisteravond was het spel inderdaad niet meer in de appstores te vinden. Zo snel als het was komen aanflapperen, zo snel was het vogeltje weer gevlogen.

De gratis telefoongame Flappy Bird voert al een maand de hitlijst aan in de appstore van Apple en Google. Sociale media staan vol met vreemde recensies, highscores én sappige onware geruchten: iemand zou vanwege de game zelfmoord hebben gepleegd, uit frustratie. Een ander zou zijn broertje erom hebben vermoord.

Waarom slaat Flappy Bird zo aan? De game heeft verdraaid weinig om het lijf, is onmenselijk moeilijk en ook nog eens slecht gemaakt. Je bent een vogeltje dat tussen zoveel mogelijk buizen door moet vliegen. Er is slechts één instructie: tap to flap! Door op het scherm te tappen maak je een hopje, waarna je ter aarde stort. Zowat voordat je een buis raakt, ga je al af. Wil je het nog een keer proberen?

De 29-jarige Dong Nguyen maakte het in drie avonden, na werktijd, in Hanoi, Vietnam. Daarbij recyclede hij beeldmateriaal uit zijn eerdere spellen en, schaamteloos, uit Super Mario. Naar verluidt verdient hij nu 37.000 euro per dag aan de reclame in zijn game, die dagelijks 2 à 3 miljoen keer wordt gedownload. Flappy Bird doet het zó goed dat het twee andere minimalistische Nguyen-spellen heeft meegetrokken. Die staan nu ook in de top tien. Meningen genoeg over hoe het zo’n hit heeft kunnen worden. Sommigen zien er bewijs in dat games met vogels altijd scoren, zoals eerder Angry Birds en Tiny Wings. Anderen roepen dat het door YouTube-commentatoren komt, zoals de populaire Zweed PewDiePie (22 miljoen abonnees). Maar PewDiePie kraakte Flappy Bird pas eind januari af, terwijl het in november al aan zijn zegetocht begon.

Blogger Carter Thomas weet het zeker: Nguyen heeft geautomatiseerde scripts gebruikt, zogenaamde ‘bots’, om sociale media-berichten en appstore-recensies te genereren. Die zouden de aandacht hebben opgevoerd.

Maar wie dieper graaft, komt iets anders op het spoor: communitysites als Reddit, en het anonieme 4chan. Daar lijkt men massaal besloten te hebben dat het leuk zou zijn om die bizarre, minimalistische game op te stuwen in de hitlijsten. Het werd een meme om er een tegelijk negatieve en positieve recensie over te schrijven: wat een verschrikkelijk kutspel, vijf sterren!

Zo bezien is het succes een soort grap, een crowdhoax. Maar een grap maakt nog geen virale hit. Nguyen ontkent vals gespeeld te hebben, en neemt zijn hit volkomen serieus. Volgens hem zijn westerse mobiele games te complex voor veel mensen, en worden zijn creaties gewaardeerd vanwege hun eenvoud en competitie.

Daar zit wat in. Flappy Bird is zo simpel dat iedereen het kan spelen. Of eigenlijk: dat niemand het kan spelen. Want niet zelden komt het voor dat je dood bent voor je één buis bent gepasseerd. Dat geeft het spel iets compulsiefs: je moet en zal jezelf bewijzen.

Zoek niet te veel achter dit spel. Het is een toevalstreffer, de Gangnam Style onder de games, die net zo snel weer zal verdwijnen als hij is opgekomen.