Zoef de zandloopkever

Illustratie Irene Goede

Zoef! Zag je dat? Nee? Het was een zandloopkever. Op zes pootjes stoof hij door het zand.

Zandloopkevers zijn net mini-jachtluipaarden. Het zijn rovers met grote grijpkaken en goede ogen. En ze zijn supersnel.

Sommige zandloopkevers razen wel met 9 kilometer per uur over het zand. Vind je dat langzaam? Bedenk dan dat deze kevers maar een paar centimeter groot zijn. Als ze zo groot als mensen waren (brrr), zouden ze omgerekend 730 kilometer per uur rennen. Dat is sneller dan de snelste trein!

De kever zoeft zo snel door het zand, dat de wereld voor hem een beetje wazig wordt. Zelfs met de beste keverogen moet hij af en toe eventjes stoppen om te zien waar zijn prooi precies is. Misschien is hij hem al voorbijgeraasd. Rennen, afremmen, kijken en weer gaan. Hop, stop, galop!

Dat zo’n bliksemsnelle kever zo slecht ziet verbaasde biologen. Hoe ontwijkt hij alle steentjes en takjes op zijn pad?

Om dat te testen, maakten de biologen een obstakelkoers voor de zandloopkever. Met minimuurtjes, van een paar millimeter hoog.

Dat was geen probleem voor de zandloopkever. Hij tipte de muurtjes met één pootje aan en schoof er soepel overheen. Als een volleerd hordeloper.

De biologen zagen dat de kever vlak voor zijn sprong het muurtje aanraakte met zijn antennes. Zou hij daarmee voelen wat er op zijn weg weg ligt? Ja hoor, toen de onderzoekers de antennes afknipten ging het mis. Plots liep de kever met zijn koppie tegen de obstakels op. Om te springen en zoeven, moet de zandloopkever dus kunnen voelen.

De biologen hopen dat de zandloopkever hen kan leren om betere robots te bouwen. Robots die kunnen voelen, maken misschien minder botsingen. Handig, voor een supersnel marswagentje bijvoorbeeld. Zoef!