Het frutseltje is heel wat mans

De Fiat Abarth 695 Edizione Maserati MTA heeft volgens Bas van Putten wat de pitbullman in zijn hond zoekt.

De Fiat 500 is een auto voor meisjes van 18 tot 68. Ik kan daar wel mijn emancipatoire zorgen over uitspreken, ik kan er politiek-correct aan nuanceren dat ik er heus wel eens een man in heb gezien – het is nu eenmaal zo. Ik heb een man ontmoet die er een voor zijn vrouw kocht, met een tevreden genderspecifiek genot. Hij legde er nog net geen roze strik om. „Ze loopt er mee weg”, sprak de haan. Dat was zo. „Hij maakt zo’n lief geluidje”, zei ze over het pruttelende tweecilindertje dat tegenwoordig kleine Fiats aandrijft.

Het is een lief, onthutsend fenomeen: hoe vrouwen in de val trappen die Fiat-mannen hebben uitgezet. Leuk vinden vrouwen dus een diertjesachtig bolletje met ronde oogjes. Maar dat effect is in een vergaderzaal bij Fiat voorgekookt, benen op tafel. Jongens, zo gaan we hem bouwen, maak ze gek. Verdomd, het werkt. Mijn dochter van vijftien, geen enkele belangstelling voor auto’s en door haar vader afgericht op grote Mercedessen, was verkocht toen ze mij met mijn eerste test-500 zag verschijnen, een doddig knuffeltje in hemelsblauw. Aaah, wat lief. Het emancipatieproject is een grandioze mislukking geworden. Mannen saboteren het. Zij weten iets, het zwakke punt. Vertedering. De klootzakken. Een feministische theoretica zou de 500 met enig recht kunnen bestempelen als de verraderlijkste seksistische samenzwering sinds Ken en Barbie. Ik ben medeplichtig. Ik weet hoe het werkt.

Maar er is hoop, als je het zo mag noemen. Ik reed een Fiat 500 voor mannen. Die waren er al. Onder het sublabel Abarth, vernoemd naar Karl Abarth, die lang geleden Fiats opvoerde, verkoopt het merk ook snelle. Er is een Abarth 500 Elaborabile met 135 pk, een 595 Turismo of Competizione met 160 pk. En vier cilinders uiteraard, want een man pruttelt niet, die gromt. En hoe, daar heb je bij Abarths geen klagen over. Dit is nog eens andere koek dan de knikkerbakjes van die mutsen. Het merk beveelt de vechtjas aan in echte mannentaal. Fiat-website over de Competizione: The tough get going. Mannen genoten. Lachen, driften met die meidenbak. Toen Fiat het steroïdenspoor eenmaal gevonden had, was het einde zoek. Vorig jaar kwam het met de Abarth 595 50th Anniversary Edition, vernoemd naar de 595 die Karl Abarth in 1963 op basis van het oer-500’tje lanceerde; 180 pk voor 42.450 euro. Met dezelfde motor en voor nog vier mille meer kwam er vervolgens een 695 Edizione Maserati, wederom in een gelimiteerde oplage om verzamelaars te lokken; meer dan 499 worden er niet gebouwd. Die probeerde ik.

Bokserssmoel

Met zijn stoffen vouwdakje is het een halve cabrio, wat een klein minpunt is, maar verder is hij helemaal ontvrouwd met zwartgespoten lichtmetalen velgen, Brembo-schijfremmen (onthoud slechts: stoer en zichtbaar), een met extra luchtinlaten en een spoiler tot bokserssmoel gebotoxt neusje en belachelijke uitlaatpijpen links en rechts. Alles helemaal ons bier. Het is een paardenmiddel en het werkt. Hij is nu ook van ons. Het meest cynische van alles is dat je weet wat Fiat-mannen hebben aangevoeld: dat vrouwen mannen in hun autootje geweldig zullen vinden. Een vent in een 500’tje trotseert taboes, hij is een held. Weer is de vrouw het heimelijke doelwit, wedden?

Het risico dat mannen ‘watje’ zullen zeggen is gering. Het frutseltje is heel wat mans. Dikke kans dat de man die men aan boord neemt zegt: zo, dat wil best vooruit zeg! Top 210, 0-100 in 7,6 seconden!

Vertederend is dat ze hem ruig hebben willen maken. Er zijn meer kleintjes met een sloot vermogen. Je hebt een Polo GTI en de felste Seat Ibiza, of de iets grotere Volvo V40 T4 – allemaal snel, maar op zijn burgerlijkst, tembaar. Deze heeft wat de pitbullman in zijn hond zoekt; het beetje gevaar, dat licht onberekenbare, het idee dat je hem nog maar net de baas kunt blijven, alles wat mannen zoeken die de jacht zo missen. Het automaatje schakelt als een nukkig paard. De enige remedie is, met alle schitterende risico’s van dien, hard doortrappen.

Het blijft een travestiet met een hardrockstrot. Maar een man kan voortaan zonder schande zeggen: allerliefst! Want vanaf heden is het ironie. De Edizione Maserati is de ultieme mannendroom: hoe men onder die ondermaatse dekmantel geheime krachten heeft, en stiekem nauwelijks onderdoet voor de zonnebankgebruinde topaap in zijn BMW.