Opinie

Heerlijk Helder Petersen

Youp

Honderdduizend euro heeft het veranderen van het logo van de gemeente Amsterdam gekost. En wat er aan veranderd is? Het woordje Amsterdam is een regel gezakt. Meer niet. De drie kruisjes zijn gebleven en het lettertype is precies hetzelfde. Zelfs de kleur is gelijk. Alleen staat nu gemeente boven Amsterdam en dat was daarvoor één regel. Zes mensen hebben vijf maanden aan dit nieuwe logo gewerkt. Zes mensen! Vijf maanden. Dat is ongeveer 4800 uur!

„Door het verplaatsen van het woordje Amsterdam drukt het logo meer eenheid uit”, zegt ene Edo van Dijk van het ontwerpbureau Edenspiekermann dat de nieuwe huisstijl heeft ontworpen in Het Parool.

„En”, gaat hij vrolijk verder, „het bureau heeft workshops aan ambtenaren gegeven om hun te leren hoe ze met de nieuwe stijl om moeten gaan”. Toen ik dat las viel ik in coma van plezier! Een workshop voor ambtenaren om om te gaan met de nieuwe huisstijl van de gemeente. Dit verzin je echt niet. Een workshop voor een nieuw briefpapiertje. Ik weet dat we ons niet dagelijks moeten spiegelen aan ontwikkelingslanden waar de mensen het ontiegelijk veel zwaarder hebben dan hier, maar er zijn toch grenzen. Een workshop voor een logo! Hoe lang duurde zo’n workshop? Weekje Veluwe? Paar dagen Terschelling?

Wie is er nog verbaasd dat heel Afrika in gammele tobbes stapt en met gevaar voor eigen leven probeert naar hier te komen? Niemand toch? Als je kan vluchten naar een land waar ze hun ambtenaren een workshop voor een nieuw logo geven dan doe je dat toch? En als je weet dat er aan dat logo voor 100.000 euro niets veranderd is dan wil je daar toch eeuwig wonen. Een land waar ze stapelgek zijn. Waar de minister van Binnenlandse Zaken, die verantwoordelijk is voor de veiligheidsdiensten, geen idee heeft wie de opdracht heeft gegeven om 1,8 miljoen telefoontjes af te luisteren. Hoeveel telefoontjes? Tien? Tweeduizend? Nee, 1,8 miljoen! En die minister mag gewoon blijven? Ja. Hij bungelt alleen dit weekend even symbolisch en dat is heel erg voor die minister omdat hij dan een paar dagen niet tegen een camera mag praten. Daar is deze minister namelijk verslaafd aan. Hij praat zelfs met schoolkrantredacteur Rutger van Pownews! Dan moet je wel heel erg camerageil zijn. Het gerucht gaat dat als de vrouw van deze minister iets met haar man wil bespreken zij een videocamera of een fototoestel voor haar gezicht houdt. Anders reageert haar man niet. Maar naar zo’n land wil je als arme Afrikaan toch vluchten als je geen cent te makken hebt? Een land waar de stuntelminister niet eens kan aftreden omdat de koning, de koningin en de premier op bezoek zijn bij een bevriende potenrammer, die in een subtropische badplaats een wintersportfeestje heeft georganiseerd. Dus dit nationale supertrio kan niet zomaar terugkomen. De premier zeker niet. Die voert namelijk een belangrijke dialoog met die potenrammer. Waarover? Over mensenrechten! Dat heeft hij aan de boze homo’s in zijn land beloofd. Dat hij niet alleen met de koning en de koningin gaat hossen in het Holland Heineken House, maar dat hij ook gaat praten. Dat Holland Heineken House moet eigenlijk het Holland Petersen House heten, want de opa van Freddy was Julius Petersen.

Heeft ons nationale supertrio inmiddels ook begrepen dat ze door de Russische autoriteiten goed misbruikt worden voor propagandadoeleinden? Misbruikt zoals voorspeld. En dat Nederland het ultieme lachertje van de internationale gemeenschap is? Dat nu echt niemand ons nog serieus neemt. Obama stuurde zijn werkster, Merkel haar chauffeur en alleen wij kwamen op volle oorlogssterkte met een loodzware delegatie. Durft onze Mark trouwens, als hij met Vladimir zijn beloofde dialoog voert, te twitteren? Bij de oude moeder van Willy deed hij het gewoon waar ze bij zat. Ik verveel me ook wel eens als ik bij een bejaarde op een afscheidsfeestje ben, maar dan neem ik nog een zompig mariakaakje. Maar je gaat bij zo’n oudje toch niet plomp op je mobiel zitten tikken? Onze premier wel. Heeft duidelijk geen kinderen. Die leren wij namelijk dat dit super onbeleefd is. Zoals we ze ook leren dat je bepaalde dictators uit de weg moet gaan. En bij economie leggen we ze uit dat het wisselen van een woordje in een logo niet meer dan 100 euro hoeft te kosten.

Maar misschien is dat wel de kern. Honderdduizend euro voor het verplaatsen van een woordje in het logo van de hoofdstad van dit land. Symbolischer kan het echt niet.