Anna Louw

Anders dan in het streekverhalenvrezende Nederland is de Zuid-Afrikaanse ‘plaasroman’ altijd sterk ontwikkeld geweest. Het nu door Rob van der Veer vertaalde Kroniek van Perdepoort (Van Oorschot, 398 blz. € 22,50) van Anna Louw (1913-2003) laat zien hoe een gevoel van vervreemding het genre naar een hoger plan kan tillen. Dit schitterende boek uit 1975 vertelt het verhaal van een familie waarin alle zoons op hun eigen wijze een misbaksel blijken te zijn, met scènes waarvan het je koud om het hart wordt. Een roman waarin de vader alleen omdat hij struikelt net naast het hoofd van zijn zoon schiet.