Onverbloemd blad over het dahliacorso van Zundert

Ook een amateurblad over bloemencorso’s kan rebels zijn. Kun je niet beter thuis kijken, in plaats van aan de straatkant?

Hij komt al een tijdje binnen bij deze redactie: het full colour kwartaalblad Corsief. Wij kenden het nog niet, u ook niet. Het verschijnt in een oplage van nog geen 1.500. Het gaat over bloemencorso’s.

En eindelijk is er een reden om het te lezen, want er is corsonieuws: in het Brabantse Zundert wordt gebouwd aan een praalwagen waarop een stel dat seks heeftl wordt uitgebeeld. Daar is ophef over.

Meteen de Corsieven die op het bureau slingerden erbij gepakt. Blijkt het nog een leuk blad te zijn ook.

Allereerst,een blad over bloemencorso’s, daar heeft de niet-bloemencorsoliefhebber niets aan. U zult het nooit lezen en nooit in de kiosk zien liggen. Waarom toch een bespreking in deze rubriek? Omdat we er wat van kunnen leren. Namelijk:

Les 1: je hebt geen professionals nodig om een goed blad te maken.

Les 2: ook voor wie een blad maakt voor een kleine groep liefhebbers, geldt: wees kritisch, wees prikkelend.

Les 3 (dit overstijgt overigens het terrein van de bladenrubriek): het bloemencorso is niet truttig en suf.

Dit schrijft de redactie zelf, op corsief.nl: „Corsief is een onafhankelijk tijdschrift over corso’s in het algemeen en het Zundertse bloemencorso in het bijzonder. Het blad wordt geheel gemaakt door vrijwilligers.”

Vrijwilligers dus (les één), huisvlijt. Dat het blad niet door de redactie van Linda is gemaakt, zie je meteen. Maar het is geen amateuristisch blaadje. Het bevat een goede mix van verschillende soorten artikelen, rubrieken en onderwerpen, en er wordt nagedacht over koppen. Bij de vaste interviewrubriek ‘Op de steiger met...’ staat een heel goede teaser: „Ik heb een tyfushekel aan die dahlia’s.” Aldus praalwagenontwerper Steven van Erck. Een gewaagd citaat in een blad dat alleen maar gaat over dahlia’s (Zunderts corso is een dahliacorso). Met zo’n quote als teaser wil je gaan lezen. U vindt tyfushekel te grof? Goed, het blad is een beetje rebels, net als de jongens van die sekspraalwagen.

Een beetje rebels, dus ook kritisch (les twee) als het kan. Kritische verhalen, ook als het over een bloemencorso gaat, prikkelen de lezer. Het is niet zeiken om het zeiken; er worden goede vragen gesteld. Zijn de toegangsprijzen voor de tribunes van het corso niet te hoog, net als de prijzen voor het eten dat je er koopt? Is de kwaliteit van de corsojury goed? Kun je niet beter voor de tv zitten, in plaats van aan de straatkant, om het corso goed te kunnen volgen, en zo ja: is dat erg? Het op Zundert gerichte blad is niet klakkeloos hosanna over het corso van Zundert. Dat is prettig verrassend en voor iets wat je een clubblad kan noemen een vrij journalistieke aanpak. Voer je dat goed uit, dan heb je een aardig blad.

Zo professioneel als het corso in Zundert is, zo is ook de Corsief.