JET, DIT STUKJE HOORT ER OOK BIJ

Wie zijn de sterren?

Wie de Usain Bolt van Sotsji aan wil wijzen, komt uit bij Bode Miller. Een bad boy. Miller doet wat hij wil. Hij verscheen eens dronken aan de piste. Dat vond het Amerikaanse skiteam niet goed. Dus stapte hij uit het team. Miller is een echte ster, nog steeds. Twaalf jaar geleden won hij zijn eerste olympische afdalingsmedailles. In Vancouver was het goud. Nu is de Amerikaan 36 en neemt hij afscheid van de Spelen. In stijl – als een idioot van de helling af – zo is de verwachting.

Bij de vrouwen is het uitkijken naar de Noorse langlaufster Marit Bjorgen. Nog vier medailles en ze is de succesvolste winterolympiër aller tijden bij de vrouwen. Is vier medailles op één Spelen niet wat veel? Niet voor Bjorgen. In Vancouver pakte ze er vijf, waarvan drie keer goud.

Wie zijn de outcasts?

Bruno Banani bijvoorbeeld. En dan vooral vanwege zijn naam. Die is gelijk aan die van een Duitse onderbroekenmaker, en dat is geen toeval. De ondergoedproducent vroeg in 2008 of Fuahea Semi (nu 26) naar Duitsland wilde verhuizen, zijn naam wilde veranderen in Bruno Banani en wilde leren bobsleeën. Reclame. Semi vond het goed. De toen nog 21-jarige student moest uit Tonga komen, een eilandengroep in Polynesië met net 100.000 inwoners. Vancouver haalde Banani niet, Sotsji wel.

Ook opvallend is de Thaise alpineskiester Vanessa Mae (35). Ze is eigenlijk concertvioliste. Op haar dertiende was ze de jongste soliste die zowel een concert van Beethoven en een van Tsjaikovski opnam. Ze bereikte alles wat ze wilde in de muziek. Vier jaar geleden was ze 31 en koos ze een nieuw doel: Olympisch skiester worden.