Second Love moet First lust zijn

Ook ik ben tegen Second Love, de succesvolle overspel-datingsite die onder vuur ligt. Maar niet omdat Second Love echtbreuk ‘faciliteert’, zoals SGP-voorman Kees van der Staaij stelt, die ook tegen vaccinaties is omdat ze het leven faciliteren.

Wat ik aan predikers van religieuze preutsheid nooit begrijp is dat ze enerzijds een moreel superieure houding aannemen en tegelijk blijkbaar zo zwak zijn dat ze van elke verleiding afgeschermd willen worden. Moeten we overspel niet willen of niet kunnen? Wie toont meer morele ruggengraat, de man die vrouwelijk naakt ziet en rustig doorloopt, of de man die pas langs zo’n poster kan lopen als elk stukje huid is weggekalkt, zoals onlangs tegenover die moskee in Den Haag? Wat zie je in dat bikinimodel, een vrouw die half uitgekleed is of half aangekleed?

Congressen, personeelsfeestjes, café’s, hondenuitlaatzones, het zijn allemaal zaken die overspel ‘faciliteren’, willen de SGP en de EO daar ook paal en perk aan stellen? Wat vreemdgang natuurlijk het sterkst faciliteert, is dat de ene helft van de mensheid een penis heeft en de andere een vagina. Als ik de SGP of de EO was zou ik proberen dáár iets aan te doen.

Mijn probleem met Second Love is die naam. Tweede Liefde. Een vriend van mij verloor toen hij een jaar of vijftig was van de ene minuut op de andere zijn vrouw, na dertig jaar huwelijk. Nu, vijf jaar later, heeft hij een nieuwe vriendin. Dát is second love. Deze site is voor mensen die een partner hebben, maar een avontuurtje willen. De website:

‘Je bent weliswaar nog steeds gelukkig met je relatie, maar af en toe vind je dat monogaam zijn toch wel erg monotoon is? Je wilt geen problemen in je relatie, maar de sleur maakt je er niet gelukkiger op?’

Je hebt stellen die met wederzijds goedvinden ‘vreemd’ gaan, ze worden wel ‘swingers’ genoemd, maar is een relatie waarin een van de partners heimelijk vreemd gaat een ‘gelukkige’ relatie?

De EO publiceerde gisteren een brief op haar website van ene Sophie, een ‘slachtoffer’ van Second Love. Het is een triest verhaal; na 35 jaar samenleven begon haar man een affaire met een alleenstaande vrouw en koos uiteindelijk voor zijn nieuwe vriendin. Hij ontmoette haar via Second Love. ‘Het was heel schokkend te ontdekken dat mijn man er blijkbaar anders in stond en dat niet met mij heeft gedeeld,’ schrijft zij. ‘Hij heeft me mijn leven afgepakt!’ Een leven gefundeerd op een uitgedoofde relatie. Sophie benadrukt nog dat ze niet streng gereformeerd is of iets dergelijks, maar lid van de VPRO en D66-stemmer. Ook in die kringen komt het dus nog voor dat vrouwen zonder hun man geen leven meer hebben. Sophie wil gewoon haar ongelukkige man naast haar op de bank, en zonder Second Love zou die idylle nooit verstoord zijn.

Maar het geval Sophie is niet representatief. Haar man en zijn nieuwe vriendin zochten geen avontuurtje, zij zocht een man en hij – bij nader inzien – een andere vrouw. Wat Second Love hier ‘faciliteerde’ is in feite slechts een herverdeling van levensvreugde. Eerst waren er twee ongelukkig en één gelukkig, nu is het andersom.

Maar dat is niet de core business van Second Love. De markt die Second Love met succes heeft aangeboord is die van de seksuele heimwee. Het gemis van de opwinding en extase van die eerste keer van toen. Het gáát bij Second Love helemaal niet om liefde, het gaat om lust. Niet om de ‘tweede’, maar juist om die éérste keer. Onder het mom van oprechte vrijzinnigheid wordt hier juist schijnheilig gedaan. Die site zou niet Second Love moeten heten, maar First Lust.