Biermagnaat Freddy geen echte Heineken? Dat is nieuws uit 1890

Freddy Heineken is geen ‘biologische Heineken’. Dat is de conclusie van schrijfster Annejet van der Zijl, schreef NRC Handelsblad gisteren. Helemaal nieuw is dit niet, want in het pamflet Achter de schermen! staat dit ook vermeld. Het hele pamflet is nu online te lezen.

Freddy Heineken in 1989.
Freddy Heineken in 1989. Foto ANP / Ruud Hoff

Freddy Heineken is geen ‘biologische Heineken’. Dat is de conclusie van schrijfster Annejet van der Zijl, schreef NRC Handelsblad gisteren. Helemaal nieuw is dit niet, want in het pamflet Achter de schermen! staat dit ook vermeld. Het hele pamflet is nu online te lezen.

In 1890 publiceerde een jaloerse en geldbeluste zwager die jarenlang had geprobeerd Heineken te chanteren, de schandaalkroniek ‘Achter de schermen!’. Daarin schreef hij dat Julius Petersen op de dag van Henry Pierre Heinekens geboorte gefeliciteerd werd, terwijl Heineken in de spiegel keek en horens uit zijn voorhoofd zag groeien – de gebruikelijke metafoor voor een bedrogen echtgenoot.

Tot voor kort lag het boekje te verstoffen zes Nederlandse bibliotheken. Niemand leek er in de tussenliggende decennia nog naar omgekeken te hebben.

Het verhaal was bij de familie wel bekend, zegt Van der Zijl in een toelichting, er werd openlijk over gepraat tijdens familielunches. Maar kennelijk vond men eerder de tijd niet rijp om het wereldkundig te maken. Van der Zijl, die over de grootvader van Freddy met toestemming en steun van de familie een biografie heeft geschreven, denkt dat deze openheid past in een trend:

“Je ziet het ook bij de biografieën over Willem I, II en III. In plaats van dingen krampachtig verborgen te houden, wordt een onafhankelijk historicus gevraagd om de zaak voor eens en altijd uit te zoeken. Heel slim, denk ik, je haalt ineens de angel uit zo’n geschiedenis.”

Lees hier de bewuste passage:

“Eenige jaren geleden was Piet het voorwerp der hartelijkste filicitaties zijner vrienden. Na löjarigen echt beviel zijne vriendin Mary van een gezonden knaap; de vreugde en de trots van onzen vriend kenden geene grenzen; menschen, die gezien hebben, hoe hij met vaderlijke ontroering, dikke tranen in de oogen, het wichtje beschouwde, verklaren, dat nooit zijn splinter¬ nieuw ratelier zoo in het zonlicht schitterde, — het beste bewijs, dat zich zijn omvangrijken mond tot een breeden glimlach gevormd heeft,

Booze tongen daarentegen beweren, dat zij denzelfden dag den heer Heineken gezien, maar niet herkend hebben. Deze zelfs, zoo mompelt men, had, toen hij zichzelf in den spiegel zag, een paar enorme horens op zijn voor- hoofd ontdekt, eene verschijning, die hem nog al tot ernstig nadenken gestemd moet hebben.

De benamingen onder welken Julius Petersen in Amsterdam bekend is, zijn legio. Een der meest gebruikelijke is «salonvloo» die dan ook een tamelijk juist portret van uiterlijk en karakter van onzen held geeft. De naam «Heineken» werd in de laatste jaren meer dan eenmaal, — en niet altijd juist op sympathieke wijze — genoemd.”

De passage is terug te vinden op pagina 33 en 34: