Nep of echt: hoe herken je een Rolex?

Wie een klassiek statussymbool om de pols wil, gaat al snel voor een Rolex. En wel een echte natuurlijk. Maar hoe weet je dat zeker? Rick Collignon is sinds 1979 uurwerkmaker en repareert in zijn atelier in Schiedam zo’n zeventig horloges per week, vooral voor juweliers in de regio. Hij ziet bijna elke week een nepperd voorbij komen.

„Zo’n klokje dat je koopt op het strand in Turkije of Spanje, die zijn echt niks waard”, zegt Collignon (55). „Maar voor de goede nephorloges betaal je zomaar 800 euro.” Hij weet met zijn ervaring meestal snel of wat hij in handen krijgt de real deal is. „Je voelt het, ze zijn slordig afgewerkt. De randen van de polsband zijn grof en scherp, daar gaat je overhemd van stuk. Een echte Rolex – de goedkoopste modellen zijn vanaf ongeveer 2.500 euro verkrijgbaar – is mooi glad afgewerkt. En de polsbanden van namaakhorloges zijn vaak blikkerig en rammelen een beetje, die horen massief te zijn.”

En er is meer om op te letten aan de buitenkant. Collignon: „De wijzers en wijzerplaat van een echte Rolex zijn heel netjes afgewerkt.” Belangrijk ook is het vergrootglaasje dat de meeste modellen kaarsrecht boven de datum hebben. Bij namaak zit het vaak net een beetje scheef, of het is zelfs glas dat helemaal niet vergroot.

„Ik repareer namaakhorloges uit principe niet”, zegt Collignon. „Dat is slecht voor mijn naam. Maar de uurwerken erin zijn tegenwoordig heel fatsoenlijk, soms zelfs Zwitsers.” Vroeger werd er knullig vertaald door namakers in China, vertelt hij. Dan stond er nog weleens ‘Roley’ op de wijzerplaat. „Ik heb eens ‘Shitzerland’ in plaats van Switzerland achterop de kast gezien.”

Soms is het wel goed gemaakt, maar verkeerd uitgevoerd. Collignon laat een opengemaakte Rolex zien met de naam van het type, Daytona, mooi scherp gegraveerd op het midden van het uurwerk. „Goed gedaan. Maar daar staat het type nooit.”

Het vervelende is dat oplichters de laatste tien jaar steeds beter worden. „Van sommige namaakhorloges valt m’n mond open. Ik moet af en toe drie keer met de loep kijken. Dan is het aan de binnenkant meestal wel te zien. Als je een Rolex openmaakt, dan zie je: woooow, echt mooi.”

Collignon laat een uitvergrote foto van een uurwerk zien, met rondjes in het staal gefreesd, twee paarse radertjes en strakke lijnen op het gewicht. „Een uurwerk in een Rolex is volgens vaste patronen afgewerkt. Dat is lastig na te maken. Maar echt, daar worden ze steeds beter in.”