Opinie

Simone Papiersnippers

Vandaag begint met het succes wensen van Maarten en Vincent. Ik ken hen niet, maar ik vond ze vorige week in de prullenbak, in de trein tussen Hilversum en Amsterdam.

Ik wilde de verpakking van een Kiosk-hap weggooien en trof een vuilnisbakje vol papiersnippers. Aan de scheurranden van ieder stukje kon ik zien dat er met ferme rukken aan getrokken was, meerdere vellen papier in één keer. Iemand had deze briefjes kwijt gewild, daarom wilde ik ze hebben.

Ik keek rond, maar niemand vond iets anders interessant dan zijn telefoon en dus graaide ik, langs een zakdoekprop vol vreemd snot, de snippers bijeen.

Er stonden namen op, met turquoise gelpen geschreven. Daarachter een plusje of een min, soms twee plusjes en bij Vincent zelfs drie. Bij sommige namen stond een onverschillig ‘tja’. Maarten werd daarentegen ‘slim, leuk’ genoemd en Laurette ‘goed, creatief’. Even dacht ik dat het om een biseksueel keuringslijstje ging, een soort Tinder op papier.

Er misten stukjes en daar werd ik gretig van – vastberaden als Amélie, die een boek vol gescheurde pasfoto’s vindt en op zoek gaat naar de eigenaar. Het eindigt zoet zoals het hoort, in een jurkje achterop de bromfiets, verliefd. Zij moet er heel Parijs voor rond, ik heb Facebook. ‘We kennen elkaar niet. Ik heb dan ook een vreemde vraag’, begin ik mijn bericht.

Maarten en Vincent (‘Hart voor redactie, beelddenker’) reageren vlug. Ze blijken allebei uitgenodigd op gesprek, vandaag in het Mediapark te Hilversum, naar aanleiding van een sollicitatie op een traineeship bij het EO-programma Geloven op 2.

Maarten ziet het voor zich, zijn verscheurde naam in de trein: „een mooi beeld van een crisistijd waarin mensen ondanks goede startkwalificaties toch in de prullenbak belanden.” Na een „onhandig abstracte opleiding” is hij anderhalf jaar blijven hangen in bijbaantjes – van barista tot thuiszorg. Nu wil hij meer.

Vincent herkent zich wel in zijn plusjes. „Ik zet mij meer in voor anderen dan voor mijzelf”, schrijft hij. Een bijzondere eigenschap, die vast ook bijzonder nadelig kan zijn, zeker in competitieve tijden, bij een paar honderd brieven per vacature. Bovendien heeft Vincent een naamgenoot die beroemd is: Google hem en je vindt een acteur met glimmende haren die zo’n beetje in elke soap een bijrol heeft gespeeld. De Vincent om wie het hier gaat, zit voorbij dat succes verstopt, vele zoekresultaten verder.

De hedendaagse remake van Amélie zou niet gaan over de verloren ziel die eindelijk een geliefde treft, maar over de uitzonderlijke afgestudeerde die een baan vindt, misschien zelfs een droombaan.

Om 13.00 uur heeft Maarten zijn gesprek, Vincent mag daarna, om half drie. Ze weten niet van elkaars bestaan, maar ze werden unieker bevonden dan de rest.

Helaas heeft de bromfiets maar één achterop.