Hij beklimt geen barricades

Recensie // Theater Emilio Guzman Emilio Guzman, Een dunne dekmantel. Tournee t/m 29/5. Inl: grunfeld.nl. 3

Toen hij een paar jaar geleden met cabaret begon, zegt Emilio Guzman, werd er prompt bezuinigd op cultuur. En op school was het óók al mis, want tijdens zijn studie verdwenen de tweede fase én het studiehuis. Alles zat Guzman tegen. Maar wordt er nu alom geprotesteerd? Nee. Ook zelf beklimt hij geen barricades. Terwijl hij zich toch echt bekommert om een schizofrene oom, die wellicht zal worden getroffen door de bezuinigingen op de zorg. Guzman, broer van de bekendere Javier, doet zich in zijn tweede programma Een dunne dekmantel voor als een lafbek die eigenlijk „te weinig principes heeft voor een podium”. In de regie van Laura van Dolron, die eerder op spanning en milde spot mikt dan op de harde lach, speelt hij een zelfonderzoek over de vraag of hij niet een veel hardere cabaretier zou moeten zijn. Dat is niet onophoudelijk interessant, maar wel vaak intrigerend. Mede door een originele gastrol voor de actrice Pepita Steins Bisschop en een agressieve apotheose die geen twijfel laat over de waarachtige woede die Guzman in zich heeft. Hoewel dat in werkelijkheid óók weleens een slimme parodie op het genre van de cabareteske conference zou kunnen zijn.