‘Epische metal, dat is stoerder dan sprookjesmetal’

Ze zingt als een engel, kleedt zich als een sprookjesprinses, maar zingt metal. Sharon den Adel van Within Temptation over hun nieuwe cd.

Je kunt een meisje wel uit haar dorp halen, maar het dorp haal je nooit meer uit het meisje. Confronteer Sharon den Adel (Waddinxveen, 1974) met die uitspraak en ze zal ontkennen dat het op haar van toepassing is. Haar schooltijd bracht ze door in Suriname en Nederland is haar vaak te benauwend, te calvinistich. Haar band Within Temptation heeft altijd buiten de landsgrenzen gedacht. Tot viermaal toe wonnen ze de exportprijs van Conamus met hun symfonische hardrock, voordat de trance van Tiësto ons voornaamste muzikale exportproduct werd.

Ten tijde van hun doorbraakhit Ice Queen uit 2002 werd hun muziek in de pers bestempeld tot ‘sprookjesmetal’. Niet alleen om de dromerige symfonische klanken, maar vooral omdat Sharon den Adel zich hulde in weelderige trouwjurken waarin ze als een sprookjesprinses over het podium walste. Zelf heeft Den Adel het tegenwoordig liever over „epische metal, dat klinkt veel stoerder”. Theatrale kleding paste bij de muziek, zegt ze over de jurken die ze meestal tweedehands kocht. „Ik was student en had geen cent te makken. Die jurken kocht ik in de uitverkoop voor 100 gulden. Alles wat we met spelen verdienden ging op aan onze show. Het was een hobby die al snel uit de hand liep. Ons vierde optreden was al meteen op het Dynamofestival en voor we het wisten stonden we op Pinkpop.”

Keltische invloeden en een liefde voor de muziek van Dead Can Dance maakten dat Within Temptation er ook in muzikaal opzicht uitsprong. Gothics, metalheads en liefhebbers van hitparadepop vonden elkaar bij hun alsmaar theatralere optredens. Terwijl de successen zich opstapelden werd Sharon den Adel moeder van drie kinderen. Haar partner Robert Westerholt trad terug uit de livebezetting van de band om tijdens de wereldtournees de zorg voor de kinderen op zich te nemen. Westerholt blijft als componist en gitarist prominent aanwezig op het nieuwe, zesde album Hydra, genoemd naar de draak uit de Griekse mythologie die onsterfelijk was omdat op de plaats van elke afgehakte kop twee nieuwe koppen groeiden.

Ook Within Temptations Hydra is een veelkoppig monster, met verrassende gastmuzikanten die de muziek in verschillende richtingen stuwen. Zangeres Tarja Turunen uit de Finse groep Nightwish zingt een hemels duet met Sharon in Paradise (What about us?). Speedmetalzanger Howard Jones voegt extra gewicht toe aan het voor Within Temptation-begrippen razendsnelle Dangerous. Rapper Xzibit brengt een felle rap in het nummer And we run. Minstens zo onvoorspelbaar is de bijdrage van zanger Dave Pirner uit de groep Soul Asylum aan de single Whole world is watching. Zijn rauwe stem levert een boeiend contrast met Sharons heldere sopraan. „Ik was een groot fan van Soul Asylums hit Runaway train”, zegt de zangeres. „Het was een droom die uitkwam toen Pirner met ons wilde werken. Xzibit en hij zijn mensen uit andere muzikale werelden dan de onze. Dat maakte het interessant, want we zijn altijd bezig met het verbreden van onze horizon.”

Within Temptation grijpt terug op de oude metalroots in het nummer Silver moonlight, waarin Robert Westerholt zijn vervaarlijke grunt opzet. De grimmige doodsrochel ging hem niet makkelijk af, vertelt Sharon lachend. „Hij moest zijn stembanden zo forceren dat hij er pijn van kreeg. Zangtechnisch doet hij het helemaal verkeerd. Ik heb er zelf lang over gedaan om mijn normale, natuurlijke stem te vinden. Vroeger zong ik meer met een operastem. Ik heb zelf uitgevonden hoe ik het een heel optreden vol kon houden om zonder pijn te zingen. Vanuit mijn middenrif, wat andere mensen op zangles leren. Dat engelachtige in mijn stem heb ik van mezelf, maar goed word je pas door te oefenen.”