De croupier die overal ogen heeft

„Op mijn eerste werkdag kwam ik met trillende benen de casinozaal binnen. Het was Pasen dus hartstikke druk en je moet al aan zoveel dingen tegelijk denken: kaarten uitdelen, opletten wie welke kleur inzet, de juiste bedragen uitkeren... Vol bewondering keek ik naar collega Daniele Arseni, hoe hij zijn eigen tafel rustig bestierde, maar ook alles in de gaten hield in de rest van het casino, alsof hij meer ogen heeft dan andere mensen.

„Hij leerde me ezelsbruggetjes. Liggen de fiches bij roulette in de vorm van een Mickey Mouse dan weet ik bijvoorbeeld precies hoeveel ik moet uitkeren. Zo heb ik tientallen plaatjes opgeslagen in mijn hoofd. Soms legt een gast snel nog een fiche neer nadat het cijfer al is gevallen en ik even met mijn rug naar het spel sta. Aan het veranderde plaatje op tafel zie ik dan meteen dat er iets niet klopt.

„De eerste keer dat ik meedeed met de kampioenschappen had ik die handelingen allemaal wel onder de knie, maar deelde ik de kaarten té snel. Daniele was met me mee en vertelde me dat gasten het prettiger vinden als je de kaarten rustig op tafel legt zodat ze mee kunnen rekenen. Een goed advies: vorig jaar werd ik tijdens de kampioenschappen de beste croupier van Nederland.

„Als je het spel onder controle hebt en de rust bewaart, hou je tijd over om een praatje te kunnen maken met de gasten. Dat is leuk, maar ook nuttig: soms merk je dat iemand te vaak komt en wat onrustig wordt. Daar maak ik dan een melding van.

„Het is een gek gevoel dat het geluk van anderen in jouw handen ligt. De een wint altijd, de ander nooit. Soms gun ik iemand die veel pech heeft ook weleens een leuke winst, maar zo werkt het helaas niet.”