Drama

Ned. 2, 23.15-05.15u

Driehonderddrieëntachtig minuten duurt La meglio gioventù (2003). Hij wordt op tv vertoond vanaf kwart over 11, terwijl de nacht verstrijkt. Hij houdt op vóór het licht wordt. Het lijkt een stunt, want voor welk publiek is dit? Afgezien van de chronisch slapelozen zullen weinigen zich eraan wagen. De rest neemt ’m op. Maar juist deze film past, voor wie het opbrengt, in een gebroken nacht. Via de levensverhalen van twee broers, die elk in hun ‘beste jaren’, namelijk hun jeugd, een andere route in hun leven kiezen, verbeeldt de film de gebroken nacht die de Italiaanse geschiedenis slapeloos hield – van de jaren 60 tot aan de eeuwwisseling. De terreurgroep de Rode Brigades is de inktvlek die niet ophoudt door te sijpelen in de levens van in prinmcipe aardige, goedwillende mensen, uit een dito gezin.

De filmer Marco Tullio Giordana sleept de kijker mee in een mix van politieke film en familiedrama. Een vlaag van hippie-laat-maar-waaiengedrag heeft enorme consequenties. De keuze om te helpen bij de arrestatie van een familielid eveneens, hoe begrijpelijk ook. En wij, het publiek, kunnen niet ophouden met kijken, ook al huilen we (en niet van vermoeidheid).