Nijenhuis is terug met ‘gesmeerd volksvermaak’ in zijn Toscaanse Bruiloft

Bij Johan Nijenhuis weet je wat je krijgt: een zonnige locatie waar een groep acteurs, soapies en musicalsterren liefdesavonturen beleven. Vorig jaar was het Ibiza, nu is het Toscane. En als vanouds zijn de critici nauwelijks onder de indruk (de film krijgt van alle dagbladen, op De Telegraaf na, twee sterren), maar allemaal verwachten ze weer volle zalen.

We kennen de formule uit Costa!, Volle Maan en Verliefd of Ibiza. Villa Triboli, een chique trouwlocatie, is nu toneel van diverse amoureuze verwikkelingen in Toscaanse Bruiloft, die in het hele land in de bioscoop draait.

Marla (Simone Kleinsma), die in Toscane een villa runt met haar vrolijke, zieke echtgenoot Tom, raakt in de verleiding als een oude aanbidder arriveert. Ondertussen weifelt haar veeleisende dochter Sanne tussen de brave Camillio en de ondeugende echtscheidingsadvocaat Jeroen, die vrouwen drie keer neemt voor hij ze dumpt.

NRC: Precies zo slecht als het wil zijn - twee ballen

Toscaanse Bruiloft is een luie film, zo concludeert filmredacteur Coen van Zwol in NRC Handelsblad, die de film twee ballen toebedeelt:

“De verhaallijnen zijn afgekloven, de situaties geforceerd, de dialogen houterig, de grappen slap, de personages stuk voor stuk proleten. Acteurs missen chemie en charisma, en alles is van klatsboem in elkaar gemonteerd met een muziekscore die elke stemming erin tettert.”

Maar maakt dit alles Toscaanse Bruiloft tot rotzooi? Misschien, maar ook tot ‘gesmeerd volksvermaak dat precies zo slecht is als het wil zijn’, aldus Van Zwol:

“Een lach en een traan, in zo’n onwaarschijnlijk tempo erdoor gejast dat het nooit langdurig verveelt. En bedoeld voor dames: die worden bediend met liefst vier bruiloften, kussen zo van de cover van de Boeketreeks en stoute zooms op ingesmeerde benen, luxe lingerie, kadetjes en sixpacks. De prosecco hangt gewoon in de lucht, kirt iemand. Zo zal het ook zijn in de zaal.”

VK: soms iets té, soms vliegt Nijenhuis uit de bocht - twee sterren

Nijenhuis heeft dit keer zijn beproefde recept geplaatst in het bekende sprookjesfilm-Italië, waar iedereen in een cabrio of Fiat 500 rijdt, eetpartijen uitlopen op groepsgevechten en het licht altijd mooi is. Volgens VK-recensent Floortje Smit valt er veel te fronsen tijdens de film. Want de grens tussen een tikje té en hopeloos uit de bocht toont zich weer eens flinterdun, aldus Smit:

“Bij de oubollige trouwmoraal bijvoorbeeld. Of de stoet aan onsympathieke personages, de overbodige zijlijntjes en de schmierende Sandifort als nieuw-geld-plastische-cirurgie-fan. Een bijna-verkrachtingsscène die eindigt met een klap van een salami.

En dan moet het meest inventieve gebruik van bloot-omdat-het-kan nog komen: een fotosessie waarbij hockeymeisjes zich in zwarte lingerie hullen om met elkaar te tongen.”

Trouw: een lauwe opvolger van Nijenhuis’ kassucces - twee sterren

Jann Ruyters, recensent voor Trouw, vindt Toscaanse Bruiloft wel ‘prettig pretentieloos’, maar de film mist de humor die Verliefd of Ibiza wel had, en ook aan chemie ontbreekt het:

“Kon er op Ibiza ook best wat gegrinnikt worden, in deze snelle opvolger op Nijenhuis’ kassucces van vorig jaar overheerst lauwheid.

Martine Sandifort doet haar best als de met poedel en roze hoeden opgedirkte moeder van de bruid die poogt haar ex-man opnieuw te versieren, maar de schwung komt er niet echt in. Dat ligt zeker ook aan beide hoofdrolspelers, die zelfs bij de romantische dans op het bal nog geen chemie hebben. Maar de film zal de doelgroep van vriendinnenclubs toch wel vinden.”

Het Parool: Van Oers en Kleinsma verdienen beter - twee sterren

De Italianen mogen zich opmaken voor hordes Hollandse toeristen op zoek naar van die typisch Italiaanse plekjes om elkaar ten huwelijk te vragen en gekleed in een zwembad te springen. En Het Parool-recensent Mark Moorman wil daar eigenlijk vast zijn verontschuldigingen voor aanbieden.

Daarnaast onderstreept Moorman dat Toscaanse Bruiloft aan elkaar hangt van voorspelbaarheden, in die mate dat het script simpelweg tekortschiet omdat de acteurs beter verdienen:

“De scenariocredits zijn over een aantal mensen verdeeld die er niet in zijn geslaagd één memorabele scene te produceren, terwijl ze toch het script van Four weddings and a funeral naast zich hadden liggen. Het naturel van Sophie van Oers en het charisma van Simone Kleinsma verdienen een beter scenario.”

De Telegraaf: bruidssuiker in filmvorm - drie sterren

De Telegraaf is iets scheutiger met sterren, recensent Marco Weijers geeft de film er drie, maar vindt Toscaanse Bruiloft toch net iets te zoet voor het mooie:

Toscaanse bruiloft is net wat evenwichtiger dan Verliefd op Ibiza, met minder tenenkrommende acteermomenten. Maar een pure formulefilm blijft ’t, met verzorgd camerawerk, een overdadige orkestratie, en een zoet, soms wat hakkelend verhaal dat iedereen tevreden wil stellen. Bruidssuiker in filmvorm.”