Hij vond mijn manuscript te dromerig

„Zes uitgeverijen keurden mijn manuscript af. Ik was de hoop aan het verliezen, totdat ik vorig jaar mei een e-mail van ene Willem Hogendoorn ontving. Hij had mijn manuscript met interesse gelezen en wilde er graag verder over praten. Ik had geen idee wie Willem Hogendoorn was, dus ik googlede hem. Hij bleek de gelauwerde schrijver achter het pseudoniem Tomas Ross te zijn. Hij heeft een eigen label bij Uitgeverij De Bezige Bij. Dit was heel goed nieuws.

„Maar in ons eerste gesprek bleek al snel dat de sjekkies rokende Willem veel, heel veel kanttekeningen bij mijn manuscript had. Het was te dromerig, er zaten te veel details in en bovendien was de verhaallijn te ingewikkeld. Dat was even wennen. Als Neerlandicus heb ik altijd van echte literatuur gehouden. Willem Frederik Hermans is mijn grote voorbeeld. Nu werd ik opeens in de thrillercategorie geduwd.

„Maar ik stond open voor Willems kritiek, want hij structureerde en ordende het verhaal. Het plot is daardoor een stuk overzichtelijker geworden: de hoofdpersoon ontdekt een complot, gaat met behulp van anderen de strijd aan, stuit op problemen en obstakels, er vallen doden, maar uiteindelijk vindt de hoofdpersoon de oplossing. Zo klinkt het heel eenvoudig, maar schrijven is veel schrappen en gedisciplineerd doorwerken.

„Meer seks en meer vrouwen, was een andere tip die Willem me gaf. Hij denkt altijd goed na over de verwachtingen die lezers hebben. Ik heb toen een oude, viezige politieagent omgetoverd in een aantrekkelijke agente met grote ogen. Met het schrijven van expliciete seksscènes had ik veel meer moeite. Met tegenzin en na drie keer herschrijven is het gelukt. Het boek is er beter van geworden. En mijn ouders heb ik alvast gewaarschuwd voor de seksscène.”

De man in het midden ligt vanaf mei in de boekhandel.