Bij Ouboter lijkt al wat moeilijk is, ineens afgerond

Een akoestisch gitaar, twee begeleiders op cello en gitaar, een stem die moeiteloos de kerk vulde met volbloedige emotie – meer had zangeres Maaike Ouboter niet nodig om het publiek, zondagavond in de Vondelkerk in Amsterdam, stil en bewogen te krijgen.

Ouboter (22) werd bekend door de talentenjacht De Beste Singer-Songwriter van Nederland. Haar liedje Dat ik je mis, over de dood van haar ouders, raakte veel harten en was het best bekeken YouTube-fragment van afgelopen jaar. Ouboter was prompt een idool. En dat maakt ze nu, nog voordat er een cd is verschenen, waar met een eigen, al geheel uitverkochte tournee.

Tijdens het tweede optreden in die reeks was Ouboter ontspannen en op haar gemak. Dat is haar specialiteit: bij Ouboter lijkt alles was stekelig of moeilijk is, ineens zacht en afgerond. Zo brengt ze ook haar teksten. Die zitten soms schonkig in elkaar, met veel herhaling en teveel woorden in één zin, maar worden dankzij Ouboters gedecideerde dictie toch toegankelijk.

Haar melodieën zijn wisselend, met verrassende wendingen en soms vlak. De begeleiding was steeds fraai en inventief, met akoestisch getokkel op gitaren dat als weerhaakjes in elkaar paste. Maar het draait bij Ouboter om de teksten, en die zijn raak – al is de nadruk op verliefdheid overdadig.

Uitschieter was Maarten, haar ode aan de inmiddels overleden zanger Maarten van Rozendaal. Unverfroren vertolkte ze de bewondering voor zijn rauwe leven. Daarin was ze grandioos.