Column

Schot in bioscoop

Vorige week vroeg ik hier aandacht voor ‘de mobielverslaafde’, in casu iemand in de bioscoop die, gezeten naast zijn vriendin, tijdens een dramatische film voortdurend zijn mobieltje raadpleegde. „Misschien ging het niet ten koste van zijn concentratie, maar in ieder geval wel van de mijne”, schreef ik.

Nog diezelfde dag kreeg mijn stukje een verre, gruwelijke echo in Florida, om precies te zijn de Grove-bioscoop in de stad Wesley Chapel. Voor het begin van de middagvertoning van Lone Survivor, een film over een mislukte actie van de Amerikaanse marine in Afghanistan, kregen twee bezoekers ruzie. Curtis Reeves (71), een gewezen politieman, ergerde zich aan ex-marineofficier Chad Oulson (43), die met zijn vrouw in de rij vóór hem zat en steeds sms’jes verstuurde.

Reeves stond op om zich bij de manager van het theater te beklagen, maar die bleek niet bereikbaar. Hij keerde terug naar de zaal, waar Oulson hem vroeg of hij hem had aangegeven. Oulson zou vervolgens iets naar Reeves hebben gegooid – een emmertje popcorn, volgens sommigen. Reeves pakte daarop een .380 semi-automatisch pistool uit zijn zak en schoot Oulson in de borst. De vrouw van Oulson werd geraakt in de hand waarmee ze haar man probeerde te kalmeren. Oulson overleed later in het ziekenhuis, zijn vrouw overleefde het met lichte verwondingen.

Oulson was een middagje uit met zijn vrouw, hij sms’te tijdens de voorfilm met de crèche van zijn 3-jarige dochtertje. Ook Reeves was in gezelschap van zijn vrouw. Zijn zoon, ook al een politieman, zou zich bij hen voegen, maar was verlaat en arriveerde net toen zijn vader de moord gepleegd had.

Aan politiële en militaire antecedenten geen gebrek in dit theater, maar zelfbeheersing was minder voorradig. Er zat ook nog een politieman die vrijaf had. Hij rekende Reeves in, die na zijn daad wazig naar het filmdoek zat te staren, terwijl Oulson in doodsnood verkeerde. „Ik kan niet geloven dat ik ben neergeschoten”, zou Oulson nog uitgebracht hebben. Als Tarantino het verzonnen had – doodgeschoten worden vóór de film Lone Survivor begint – zouden we zeggen: leuk, maar nogal ‘over de top’.

Ik zag Reeves op een tv-scherm, terwijl hij aandachtig naar de rechter en enkele advocaten in de rechtszaal luisterde. Een sterk kalende man met een niet onvriendelijk gezicht dat nu iets smartelijks had gekregen. Hij kon terugzien op een mooie carrière bij de politie en later de beveiliging. Wel had hij bij de politie de nodige aanvaringen gehad met zijn bazen.

Een kort lontje? Zou kunnen. Een vrouwelijke getuige heeft verklaard dat zij een poosje geleden ook door hem in dezelfde bioscoop was lastiggevallen toen ze sms’te. Zijn advocaat beweerde dat hij geschoten had omdat hij zich bedreigd voelde. De rechter vond het een mager excuus en weigerde voorlopige vrijlating.

De directie van de bioscoop heeft laten weten dat volgens het huisreglement het gebruik van mobieltjes, inclusief sms’en, verboden is. Dat lijkt me een goed idee voor bioscopen in Nederland, een land waar zoals bekend tegenwoordig ook nogal wat korte lontjes rondlopen.

Wat ook nog wel eens wil helpen, zij het niet altijd in Florida, is iemand meenemen die op tijd tegen je zegt: „Laat toch, joh, we gaan wel een eindje verderop zitten.” Heeft u zo iemand? Houd hem of haar in ere, want voor je het weet is je leven een rampenfilm geworden met de titel All is Lost.