Moet Kristien Hemmerechts zich schamen voor haar Dutroux-roman?

Tekening Paul van der Steen

Vol opluchting biechtten Belgische commentatoren de afgelopen weken op de nieuwe Dutroux-roman van Kristien Hemmerechts niet gelezen te hebben. Moet Hemmerechts zich schamen voor haar roman, vraagt Arjen Fortuin zich af.

Banale foto

Voordat hij aan de bespreking van de nieuwe roman van Hemmerechts toekomt, plaatst Fortuin kanttekeningen bij de foto van Hemmerechts die recent in Humo stond. Op de foto in het Vlaamse weekblad is Hemmerechts uitgedost als Michelle Martin, de ex-vrouw van Marc Dutroux, met blonde pruik en stoeipakje. Het blad en Hemmerechts hadden beter moeten weten. Fortuin:

“De foto is een zeldzaam banale illustratie van Hemmerechts’ nieuwe roman, waarin zij ‘in de huid kruipt’ van Martin. Het tijdschrift en de schrijfster hebben hun in dit geval uitsluitend commerciële belang genadeloos laten prevaleren boven de wonden van Dutroux’ slachtoffers. Daar zouden ze zich voor moeten schamen.”

Knappe apologie

Maar het is gemakkelijker een publiek persoon te beoordelen dan een roman, schrijft Fortuin. En juist die roman, De vrouw die de honden eten gaf, is een knap geschreven apologie geschreven vanuit hoofdpersoon Odette. Odette (lees Martin) is ‘de meest gehate vrouw van België’ en de vrouw die, zoals de titel al aanstipt, na de gevangenneming van haar man wél terug naar huis ging om de honden eten te geven maar twee meisjes in de kelder liet barsten. Het sterke van De vrouw die de honden eten gaf is volgens Fortuin dat die apologie ‘wel en niet overtuigt’:

Niet omdat je nergens het idee krijgt dat Odette onschuldig is: de punten waarop zij anders had kunnen en moeten handelen zijn legio. Aan de andere kant geloof je wel dat dit het verhaal is waarmee ze zich zou rechtvaardigen. Hemmerechts laat haar hoofdpersoon wel beweren dat ze eigenlijk niet anders kon, maar tussen de regels door toont ze waar het betoog van Odette tekortschiet.”

U kunt de hele recensie van Arjen Fortuin hier lezen.