‘Ik haakte af als hij een verhaal begon’’

De trouwdag van Nynke en Steven, 21 juni 1996.

„Ik was op stap in een discotheek in Leeuwarden en daar was hij ook. Een mooie, lange man van twee meter, dat viel me meteen op, want dat vond ik toen belangrijk – ik ben zelf namelijk 1 meter 85. Ik stapte op hem af en zo raakten we aan de praat. Dat was in 1993.

„Steven deed echt zijn best voor me, hij bracht me rode rozen in het ziekenhuis waar ik werkte – ik schaamde me rot! Ik probeerde eerst nog afstand te houden, maar ja, hij was lief en attent en we hadden het gezellig samen. We woonden vrij snel samen.

„We trouwden en kregen twee zoons, maar achteraf gezien denk ik: ik ben er eigenlijk een beetje ingerold. Ik had altijd onderhuids het gevoel: deze relatie is het niet helemaal voor mij. Maar ik wilde het nooit onder ogen zien, want dan moest ik een beslissing nemen.

„Langzamerhand raakte ik mijn interesse kwijt. Ik haakte af als hij een verhaal begon. Daar deed ik hem geen recht mee. En toen kwam ik erachter dat hij contact had met een andere vrouw. Ik was boos, ik voelde me bedonderd, maar hij ontkende dat er sprake was van een relatie. Achteraf kan ik het allemaal wel begrijpen. Hij vond bij haar wat hij bij mij niet vond. Zij deelde zijn interesse in spiritualiteit, waarin ik niet mee kon gaan.

„In 2008 kregen we een beslissende ruzie, toen zagen we in dat het beter was om uit elkaar te gaan. Op de dag dat we twaalf-en-een-half jaar getrouwd waren, ging Steven het huis uit. Dat ging in goed overleg. We hadden samen één advocaat en we hebben de spullen verdeeld zonder elkaar te bevechten. Ik wilde op een normale manier uit elkaar gaan, vooral omwille van de kinderen. Ik realiseerde me heel goed dat ik zelf mijn aandeel in deze situatie had gehad. Bovendien: ik zie dat Steven een goed mens is en ik gun hem het allerbeste.”