Hoge cijfers voor Zuid-Afrika

Rood, wit en soms rosé, Annick Schreuder, 19,99 euro . De Bezige Bij.

In Nederland zijn we grote liefhebbers van het rood, het wit en de rosé van de Regenboognatie. Na Frankrijk vult geen ander land de wijnglazen hier zo vaak als Zuid-Afrika. Ik heb er al eens over bericht, maar ik zet de oorzaken nog even op een rijtje. Om te beginnen: de Hollandse connectie. In de persoon van scheepsarts Jan van Riebeeck bracht de door Balkenende later zo geroemde VOC-mentaliteit ons in 1655 ter plekke. In een poging om scheurbuik te bestrijden liet hij druivenranken planten. Dat voorbeeld werd gevolgd door menig landgenoot. En niet om medicijnen maar om wijn van te maken. Dientengevolge hebben de meeste domeinen er voor ons lekker makkelijke namen: Kaapzicht, Helderberg, Langverwacht... Hoera, Holland spreekt een woordje mee.

Verder spreekt ook het prijskaartje dat aan veel flessen hangt onze taal: lekker goedkoop. Tot voor kort had Zuid-Afrika dan ook een reputatie als bulkwijnmaker. En nog steeds is het op acht na grootste wijnland ter wereld in staat om veel wijn voor weinig geld te leveren. Nu zijn wij getuige de recente exportcijfers niet het enige land waar dat een rol speelt. In 2013 blijkt het record van het voorgaande jaar met 26 procent verbeterd te zijn. Door slecht weer werd er in de drie grootste wijnproducerende landen ter wereld – Frankrijk, Italië en Spanje – fors minder geoogst. De zwakke Zuid-Afrikaanse rand deed de rest. En waar ik een aantal jaren geleden nog een aantal Zuid-Afrikaanse wijnboeren sprak die meenden dat het land zich niet moest gaan mengen in de strijd om de goedkoopste wijnen, omdat het altijd zou verliezen van Australië, Chili en Argentinië, ziet PricewaterhouseCoopers in een actueel rapport nu juist grote kansen.

Rusland

Opvallend is wel dat juist de landen die traditioneel de belangrijkste bulkafnemers waren, een verschuiving doormaken. Het Verenigd Koninkrijk en Duitsland, de twee belangrijkste afnemers van Zuid-Afrikaanse wijn, verlegden hun voorkeur van massa naar kwaliteitswijn. En wij moesten onze plek in de top vijf zelfs afstaan aan Rusland en de Verenigde Staten. Rusland stortte zich voornamelijk op het goedkope spul. Daarentegen is in de VS, de grootste wijnmarkt ter wereld, de doorbraak van betere soorten juist een feit. Onder andere met dank aan Annette Badenhorst van de brancheorganisatie Wines Of South Africa, die twee jaar geleden ons land verruilde om daar kwartier te gaan maken. In combinatie met een stroom aan positieve publicaties in toonaangevende bladen als Wine Spectator en The Wine Advocate van Robert Parker en een betere distributie resulteerde dat in een plus van 37 procent in 2013. Ook in Nederland zijn er signalen dat we ons niet alleen meer laten leiden door de prijs. Als ik terugblader in mijn eigen proefnotities, constateer ik dat budgetwijnen het onderspit delven. Ik zie hoge cijfers voor bijvoorbeeld Cederberg chenin blanc 2012 (12,45 euro). Zo ook voor Newton Johnson Family Vineyards pinot noir en chardonnay (18,95/21,95 euro) en voor Zuid-Afrika’s eerste biodynamisch werkende producent Reyneke (v.a. 9,50 euro). Nu zijn dit stuk voor stuk wijnhuizen die hun weg naar de wijnspeciaalzaken en in Zuid-Afrika gespecialiseerde internetleveranciers hebben gevonden. Maar ook Gall & Gall heeft plek ingeruimd voor mooi materiaal. Voor 10,45 euro tref ik daar een rode die door de gids Platter’s South African Wine Guide 2014 is geplaatst in het elitelijstje van ‘bijzonder aanbevolen’ wijnen: Family Red 2010 van AA Badenhorst, wijnmakers in Swartland. En verhip, waar zijn we die naam nou ook al weer eerder tegengekomen?