Een kikker bevriest en leeft toch

Wat biologen nu toch hebben gevonden. Het gebeurde in Alaska, helemaal bovenaan in Amerika. Daar is het in de winter steenkoud, maandenlang. De biologen trokken de besneeuwde bossen in, op zoek naar boskikkers. Die zijn lichtbruin met donkerbruine vlekken achter hun ogen. Als het kouder wordt, gaan de boskikkers in Alaska in winterslaap. Ze verstoppen zich onder een stapel bladeren of in de modder en gaan rusten. De kikkers gaan steeds langzamer ademhalen. Totdat hun hart ermee stopt. En ze bevriezen. Langzaam raken ze bedekt met een wit laagje ijs. Ze lijken wel dood. Maar ze zijn niet dood. Als het warmer wordt, zo rond mei, juni, ontwaken ze weer. Kwaak!

Er zijn veel dieren die een winterslaap houden. Beren, eekhoorns. Maar de boskikker in Alaska is wel heel bijzonder. De biologen zochten een stel van die boskikkers in de natuur en legden thermometers tegen hun huid. Om te kijken hoe koud ze werden.

Maand na maand vroor het. Soms 6 graden onder nul, soms wel 18 graden onder nul. Weet je hoe lang de kikkers er zo verstijfd bij zaten? Wel zeven maanden! Dat is een record. Nooit eerder is een dier gevonden dat zo lang in winterslaap blijft. En daarna, in de lente, ook weer wakker wordt. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

Maar zo normaal vonden de biologen het niet. Ze wilden weten hoe de kikkers konden overleven. Wat blijkt? Begin oktober vriest het ’s nachts al wel in de bossen van Alaska, maar overdag nog niet. Hetzelfde gebeurt met de kikkers. ’s Nachts bevriezen ze al een beetje. Overdag ontdooien ze weer. Dat gaat zo wel 15 dagen achter elkaar. Bevriezen, ontdooien, bevriezen, ontdooien. Door dat gejojo gebeurt er iets in de kikkerlijven. Ze gaan suiker aanmaken. Heel veel suiker. En suiker zorgt ervoor dat water niet zo snel bevriest. Zonder suiker zou het water in het lichaam van de boskikkers bevriezen tot piepkleine ijsklontjes met scherpe hoeken en punten. Die prikken alles kapot. Maar doordat er heel veel suiker bij zit, gebeurt dat niet. En blijft alles heel. Ondanks de kou.

Probeer het zelf maar eens als het ’s nachts een beetje vriest. Zet maar eens een bakje water buiten, en daarnaast nog zo’n bakje maar dan met heel veel suiker in het water opgelost. Kijk de volgende ochtend wat er gebeurd is. En denk dan nog eens aan die boskikker.