Column

Iran als pariastaat en begrip voor de skin

Anne: „Mensen veroordelen op de buitenkant.”

De hele week maar één Midden-Oosten-documentaire! Maar een mooie: Iran and the West, onder de noemer van VPRO Import op Nederland 2. Het was deel twee uit een driedelige serie van de BBC over de conflictueuze verhouding tussen Iran en het Westen. Deze aflevering, De Paria Staat, behandelt de periode 1982-2001. Het waarom van deze afbakening werd mij niet duidelijk: 1979 (geboorte van de islamitische republiek die zichzelf meteen tot paria maakte) tot 1997 (toen de hervormer Mohammed Khatami president werd) lijkt mij een logischer tijdvak.

De productie dateert bovendien uit 2009. Maar dit gezegd hebbend: geweldig interessant om al die hoofdrolspelers in Iran, Amerika en Frankrijk in jongere uitvoering aan het woord te zien. Bovendien heel openhartig – de Iraanse leiders bijvoorbeeld over hun besluit in 1982 in Libanon Hezbollah op te richten om het Israëlische leger de pas af te snijden. De generaals wilden troepen sturen, maar dat mocht niet van revolutionair leider ayatollah Khomeiny; de oorlog met Irak had prioriteit. En dan krijg je de ontvoeringen van westerlingen door Hezbollah, en de complexe contacten tussen de VS en Frankrijk enerzijds en Iran anderzijds om hen vrij te krijgen. Kijk de eerste twee delen, als u ze nog niet heeft gezien. Zeer de moeite waard, zeker nu Iran en het Westen proberen nader tot elkaar te komen.

Het is me deze week opgevallen hoezeer het aanbod op de televisie door lange, soms jarenlange series wordt gedomineerd. De kook- en politieseries, de make-overs van mens en huis, maar ook de reisprogramma’s en natuurdocumentaires. Op alle zenders. Gaat dat niet vervelen, mensen?

In deze pap vond ik gisteren behalve Iran nog twee krenten. De EO-documentaire Blinde Drift (Nederland 3) portretteert de 26-jarige skinhead en verzamelaar van nazi-parafernalia Anne, die is veroordeeld wegens bedreiging van ambulancepersoneel. Eerst denk je: wat een enge jongen, maar uiteindelijk hoop je dat hij toch nog iets van zijn leven gaat maken. Knap.

Ik eindigde gelukkig op een vrolijke noot met The Day Before (Nederland 2), waarin de Franse modeontwerpster Isabel Marant wordt gevolgd op de hectische dag voor haar modeshow. Ze vergaat van de rugpijn, het grof gebreide jurkje wil maar niet bevallen, mannequins moeten eerst nog bij Dior lopen, haar show begint geloof ik twee uur te laat. Maar het loopt goed af! De nieuwe collectie is een succes.