denken @nrc.nl

Mijn brief over werkloze academici had effect

meldt Eline Jool, sinoloog

Vorige week donderdag stond mijn brief over de Nederlandse ambassadeur in China die geen Chinees spreekt en het gebrek aan werkkansen voor jonge academici in nrc.next. Ik bood de ambassadeur aan om een tijdje voor hem waar te nemen, zodat hij tijd heeft voor taallessen. De reacties waren overweldigend. Ik ben geschrokken van de hoeveelheid jonge mensen die zich in mijn ervaring herkent: allemaal jongeren die wel willen werken maar geen kansen krijgen. Maar ook van de ‘oudere’ generatie krijg ik tips, adviezen, uitnodigingen om te komen spreken en ik krijg zelfs aanbiedingen voor werk. Ook bij hen hoor ik frustratie over de niet te rijmen discrepantie tussen het gebrek aan kansen voor jongeren enerzijds en het overheidsbeleid om mensen langer te laten doorwerken anderzijds. Ik ben niet van plan nu weer te zwijgen: dit probleem móet onder de aandacht blijven komen. En uit China? Van de ambassadeur heb ik nog niets vernomen. Zou hij zich een beetje beledigd voelen?

Vermijd zakendoen met Frankrijk

roept Kees van Ravenhorst uit Heemstede

Jullie commentaar over Frankrijk (22 januari), met het pleidooi meer met deze zuiderbuur samen te werken, is gebaseerd op idealisme, niet op feiten of ervaringen. Bij mij thuis wordt Frans gesproken, we kijken steevast naar het Journaal van France 2 en ik werk bijna wekelijks met Fransen op zakelijk gebied. Maar ik zou zeggen, wanneer je als ondernemer niet al te gefrustreerd wilt raken: doe vooral zaken met Duitsland of Engeland en pas als het echt niet anders kan met Frankrijk. Die bureaucratie daar is alles verstikkend en staat bijna volkomen diametraal op het verder goede Franse leven.

Liefdesdrama? Huiselijk geweld is het!

zag Pam Visser op een foto

‘Liefdesdrama op een dak in China’, luidt het kopje bij de foto van een man die zijn vriendin gegijzeld houdt en haar met een hakmes bedreigt. Laat duidelijkheid zijn: deze foto toont geen liefdesdrama, maar huiselijk geweld. Het bagatelliseren en romantiseren van geweld tegen vrouwen is ongepast en bovendien uitermate kwetsend.