Column

Stoer in Vogue

De halve (westerse) wereld roddelt (mits hoogopgeleid en vrouw) over een (blanke) tv-ster in glamourblad Vogue. Dit terwijl collega Arjen van Veelen op deze plek toch vorige week alle ‘stoere’ vrouwen aanspoorde om kledingadviezen in de wind te slaan en eruit te zien zoals ze zelf willen („Word nooit een paspop.”) Dit had hij opgestoken van een interview met de oprichtster van de Amerikaanse feministische website Jezebel in het damesblad Opzij, dat haar vrouwen voor de cover overigens even mooi opmaakt en aankleedt als Libelle.

Ik tob daar sindsdien over, want het is zo’n aardige jongen, die het ongetwijfeld goed bedoelt. Maar zie de foto hierboven. Hoe stoer ben je als je instemt met dát formaat? En zo zit toch geen mens te schrijven? Wel in een slome broek, een trui, sokken met een gat erin. Ziet er niet uit, dus dat doen we maar niet. Zelfs die columniste die zo graag opgewonden stukjes tegen uiterlijke lichaamsverzorging schrijft in de Volkskrant, staat trouwens verdacht leuk op haar foto, sinds ze een moderne bril heeft aangeschaft. Ook daar is beslist moeite voor gedaan – dat ziet iedereen die heeft ervaren hoe zulke portretten soms mislukken.

Terug naar Vogue. De vrouw in kwestie is Lena Dunham, spil van de tv-serie Girls, het gevatte rolmodel van meisjes die zich dik, lelijk, tobberig of onhandig voelen. Deze heldin van intelligente, ‘stoere’ vrouwen staat nu op de Amerikaanse cover, leuk en dwars, met woeste Alice Cooper-oogschaduw. Maar dat mag niet. Daarom loofde het feministische Jezebel maar liefst 10.000 dollar uit voor de originele versies van de foto’s: een feministische heksenjacht, en met succes. En natuurlijk: de foto’s van Dunham bleken met Photoshop wat geretoucheerd.

Dat het verschil alleszins meeviel (in Vogue!) doet er niet eens toe. Waar het mij om gaat, is de hardnekkige mythe dat verstandige vrouwen nog zelf over hun uiterlijk zouden beslissen. In Amerika weten oudere, door de wol geverfde powervrouwen allang dat ook zij worden afgerekend op hun looks. Daarom protesteerde nota bene de feministische lobby er met succes toen Obama een belastingverhoging op cosmetische ingrepen wilden invoeren, want ook in corporate en politiek Amerika kun je boven je veertigste nauwelijks zonder. Voor mannen geldt overigens in toenemende mate hetzelfde: heel wat Amerikaanse Congresleden in Washington laten zich tijdens een reces met botox injecteren bij de kliniek van dokter Tina S. Alster op K Street.

En zou tv-presentator Matthijs van Nieuwkerk trouwens echt compleet au naturel op die mooie abrifoto’s staan? De Amerikaanse comédienne Tina Fey, ook niet dom, zegt in haar boek Bossypants iets erg verstandigs over retoucheren. Dit nadat ze tot haar vreugde al eens een litteken verloor in Vogue en opeens slank werd op de cover van US Weekly. Fey noemt Photoshop, net als abortus, „een tragische reflectie van het morele verval” van onze maatschappij. En voegt daaraan toe: „...unless I need it, in which case, everybody be cool”.

Uiterlijk doet er in de praktijk natuurlijk overal toe. Dus erkennen dat we er allemaal onontkoombaar instinken, dat is pas echt stoer.