Een kwart eeuw wereldcinema

Mysterious Object at Noon

De film uit 2002 van de Thaise regisseur Apichatpong Weerasethakul (ook ‘Joe’ genoemd) introduceerde een grillig oeuvre waarin monniken, geesten en aliens op hetzelfde niveau leven. Het IFFR draait niet de bekende titels (zoals Gouden Palm-winnaar Uncle Boonmee), maar juist de ‘mysterieuze objecten’ uit de oogst.

The Blue Eyes of Yonta

In de beginjaren van het HBF was de focus gericht op Afrika en India, gebieden waar nog steeds te weinig auteursfilms vandaan komen. India is met een inhaalslag bezig, zie de openingsfilm Qissa. The Blue Eyes of Yonta uit 1992 is een tragikomische liefdesgeschiedenis tijdens de onafhankelijkheidsstrijd van Guinee-Bissau.

Rapado

In Latijns-Amerika heeft het HBF pionierswerk verricht, zoals het stimuleren van de Argentijnse New Wave in de jaren negentig. Martín Rejtman is een voorloper: hij neemt ons in 1992 mee naar nachtelijk Buenos Aires, waar een tiener zijn scooter terug wil stelen. Fietsendieven voor de generatie nul en nix, energiek en rauw.

On the Beat

Het HBF ontstond in 1988 nadat de Chinese filmmaker Chen Kaige bij IFFR-oprichter Bals had geklaagd over de moeizame financiering van zijn films. Bals ging aan de slag, de eerste ondersteunde film was Kaiges Life on a String. On the Beat is van Ning Ying: zij volgt anno 1995 in neorealistische stijl een groep politiemannen in Beijing.

4

Bij het HBF denk je aan ‘wereldcinema’, maar ook Ilja Chrzjaovski, een van de grootste filmtalenten uit het nieuwe Rusland, kreeg in 2004 steun voor 4. Het begint met een gesprek in een bar, maar voor je het weet gaat het over klonen en genetische experimenten die sinds Stalin het daglicht niet meer kunnen verdragen.