Dom, wild, moeder én een feministisch icoon

Nicole Polizzi bracht Oud en Nieuw thuis door, met familie en haar zoontje Lorenzo. Op Instagram postte ze selfies: het roodgeverfde haar opgebonden in een knot, naast haar een snoepende eenjarige met smurrie op zijn gezicht. De volgende dag ging ze fitnessen. Dat was nieuws, in ieder geval op de blogs van Huffington Post, Glamour en MTV.com, want Polizzi is een van Amerika’s geliefdste realitysterren. En voorheen typeerde ze een rustige jaarwisseling met de zin: „Ik ben niet out gegaan, dus ik had ook niet zo’n kater.”

Polizzi, bekend onder haar bijnaam Snooki, is een klein (1.42m) en ordinair rond bolletje op extravagante plateauzolen dat sinds 2009 door de nachtclubs van New Jersey stoof in de MTV-realityhit Jersey Shore. Onder haar veel te korte rokjes droeg ze vaak geen ondergoed. „Oh, my vagina’s out”, constateerde ze dan, maar deed evengoed een salto op de dansvloer. In haar beschonken zoektocht naar een ‘Guido’ om te trouwen, „a nice, juiced, hot, tan guy”, stak de donkergebruinde Italiaans-Amerikaanse evengoed haar tong in de kelen van de meisjes die ze onderweg tegenkwam. Zoals die van beste vriendin en sidekick Jennifer Farley, of JWoww, die haar liefkozend „mijn kleine gehaktballetje” noemt. De show was zo populair dat de Obama’s verklaarden er niet naar te kijken en al snel werden er wereldwijd aftreksels in productie genomen. Snooki was de gietvorm waarnaar realitypersonages werden gemodelleerd. Aan haar dankt Barbie van Oh Oh Cherso haar faam.

Ze is het roofdier, nooit de prooi

Jersey Shore is afgelopen, maar samen met Farley doet Polizzi nu de spin-off Snooki & JWoww, waarvan het tweede seizoen voortdurend wordt herhaald op de Nederlandse MTV en de derde reeks in de VS wordt uitgezonden. Daarnaast heeft Polizzi een eigen lijn zelfbruinende sprays om ook anderen haar geliefde gebronsde laagje aan te meten en deed ze mee aan Dancing With the Stars – een zwaardere klus dan het baren van haar kind, zei in de talkshow van Ellen DeGeneres, waar ze vaste gast is. Ook schrijft ze boeken. Het tweede heet Baby Bumps en verscheen vorige week. „From party girl to proud mama, and all the messy milestones along the way”, luidt de ondertitel. Polizzi noemt zich een werkende moeder.

Anderen noemen haar een feministisch icoon.

Niet omdat ze haar hitsige haren heeft afgeschud en een liefhebbende moeke is geworden, maar omdat ze dezelfde feestbeestende meatball is als altijd, die zich luidkeels een weg baant door dat nieuwe moederschap. Daily Beast prees al eens vanwege de ‘sexual empowerment’ van de Jersey Shore-meiden: nooit de prooi, altijd het roofdier. Het koken lieten ze aan de mannen. Op Slate verscheen een bewonderend stukje over de scène in Snooki & JWoww waarin Polizzi op weg naar een avondje feesten een borstpomp tevoorschijn haalt en door de limousine zwaait. Misschien moet ze kolven, anders zijn haar borsten pijnlijk en op de dansvloer wil ze niet „overal melk lekken”. Snooki maakt de ‘crazy shit’ die een geboorte met het vrouwenlijf doet bespreekbaar in de popcultuur, aldus auteur Eliza Krigman. En vaak kijken we onbewust naar die popcultuur om te bepalen wat toepasselijk is.

Argeloos, pretentieloos feminisme

Hier kan natuurlijk niet iedereen het mee eens zijn. Je hoeft maar even te googlen om een essayiste te vinden die Polizzi met vrouwenbewegingboegbeeld Gloria Steinem vergelijkt en het idee van Snooki als het nieuwe gezicht van het feminisme „absurd” vindt. Immers: het enige politieke onderwerp waarin Snooki interesse toont, is de belasting op zelfbruiner. Snooki zelf zei in een interview met de Huffington Post niet eens te weten wat feminisme betekent. Ja, in bed gedraagt ze zich zeker als een man, maar uiteindelijk vindt ze zichzelf en Farley „gewoon sterke vrouwen”.

Die argeloosheid is juist de kracht van Snooki’s veronderstelde feminisme. Lena Dunham, de maakster van Girls, kleedde zich voor een korte film eens uit in de fontein voor haar universiteit, met hetzelfde lijvige lichaam dat ze in haar serie op oncharmante wijze ontbloot. Dapper om zo het ideaalbeeld van het vrouwenlijf te tarten, maar Dunham komt uit een kunstenaarsfamilie en weet wat ze doet.

Facebook-topvrouw Sheryl Sandberg verwijt vrouwen in haar boek Lean In dat ze zich niet genoeg als mannen gedragen. Makkelijk, vanuit zo’n hoge positie en met een echtgenoot die voor de kinderen zorgt. Snooki moet zonder intellectuele bagage opboksen tegen allerlei stereotypen. Niet alleen is ze een vrouw, maar ook een ongehuwde moeder, aan de dikke kant (inmiddels aanzienlijk geslonken, maar ook dat levert haar kritiek op), Italiaans-Amerikaans, geadopteerd, en biseksueel.

In haar geteleviseerde dagelijks leven toont ze een heel eigen omgang met dit soort kwesties, en dat doet ze totaal pretentieloos. Soms komt ze er gaandeweg pas achter hoe ze vindt dat het hoort.

Als nieuwbakken moeder schroomde ze niet om direct weer de bloemetjes buiten te zetten. Later vatte ze de mening op dat drankorgelen en borstvoeden niet samen gaan. ‘Ik kon de sakeshots ruiken’, schrijft Polizzi in haar boek. ‘Mijn melk zat zo vol alcohol dat ik er een vuurtje mee had kunnen stoken in de tuin. Ik had er de wc mee kunnen poetsen.’ De oplossing: strips waarmee je het alcoholpercentage van moedermelk kunt meten, zo zien we in Snooki & JWoww. En ondertussen laat Snooki met een wonderbaarlijke nonchalance de haatgeluiden in de media van zich afglijden. Ze heeft een dikke huid, zegt ze. ‘I dare you to try & bring me down’, luidt haar Twitter-bio.

Moeilijker wordt het als Snooki verongelijkte blikken vangt in haar omgeving, vooral waar het haar seksualiteit betreft. Tijdens een wilde nacht uit, kort na de bevalling, zoent ze naast JWoww nog een ander meisje. „Hardcore, wel anderhalve minuut”, beschrijft JWoww.

Wat voor moeder doet dit?

Snooki’s morele kompas gebiedt haar dit op te biechten aan haar verloofde Jionni, een traditionele Guido die niet in staat blijkt daarmee om te gaan. „Wat voor moeder doet dit? Je bent een slecht persoon, een slechte verloofde, een slechte moeder”, bijt hij haar toe, en wijst op het recente verleden waarin haar kruis nogal eens te zien was. Huilend verlaat Snooki het huis. „Ik ben geen slechte moeder”, snikt ze tegen JWoww.

Het duurt een paar uur voor ze genoeg zelfvertrouwen heeft dat ook haar lief duidelijk te maken: „We zijn twee verschillende mensen, Jionni. Je moet van me houden zoals ik ben, ook als ik er een zooitje van maak.” En dat kruis wordt na de bevalling, waar ze veel hechtingen en een zwakke blaas aan overhield, heus niet zomaar meer prijsgegeven: „Ik had gister een luier aan.”

Snooki mag dan geen Gloria Steinem zijn, ze staat wel open en bloot haar mannetje. Dat is minstens een beetje feministisch.