Suárez geeft grauwe havenstad wat kleur

Luis Suárez in de wedstrijd tegen Chelsea, eind december. Foto Hollandse Hoogte

Zo kennen we Luis Suárez weer. De Uruguayaanse aanvaller van Liverpool wordt in de wedstrijd tegen Aston Villa de diepte in gestuurd, de keeper komt op hem af en hij gaat liggen. Natúúrlijk gaat hij liggen. Was het een penalty? Scheidsrechter Jonathan Moss vindt van wel. Na afloop van het duel durft Villa-trainer Paul Lambert die beslissing niet te bekritiseren. Wel wijst hij fijntjes op de reputatie van ‘duikelaar’ Suárez.

Van een verlegen negentienjarig jochie dat in 2006 bij FC Groningen opdook, is Suárez een onbetwiste wereldtopper gewonnen. De beste speler van de Engelse Premier League, zeggen bewonderaars en critici. Hij scoorde zaterdag tegen Villa niet, maar in zeventien duels scoorde hij al 22 keer en gaf hij twaalf assists. En ook in dit duel was hij belangrijk: na een 2-0 achterstand stond hij aan de basis van de aansluitingstreffer voor Liverpool. Aanvoerder Steven Gerrard benutte vervolgens de penalty die Suárez had versierd: 2-2.

Maar hij werd in anderhalf jaar tijd in totaal ook achttien wedstrijden geschorst, voor een mogelijk racistisch incident en voor het bijten van Chelsea-verdediger Branislav Ivanovic. De supporters van Villa zingen Luis Suárez, we know what you are – een racist, bedoelen ze. Dat hij lastig kan zijn, was ook in zijn eredivisietijd al duidelijk. Door zijn reputatie als duikelaar willen scheidsrechters hem geen strafschoppen meer geven. En ook in Nederland beet hij al eens een tegenstander, Otman Bakkal van PSV.

Tegen Villa, in het eigen Anfield-stadion, is scheidsrechter Moss niet bepaald coulant voor de Uruguyaan. Als hij een elleboog vol in zijn gezicht krijgt, geeft Moss niet eens een vrije trap. En toch krijgt Suárez dan weer die penalty. Hij viert zijn succesje met een grijns op zijn gezicht.

Luis Alberto Suárez Díaz (Salto, 1987) is briljant én onhandelbaar. Vóór alles is hij een enorme liefhebber, zegt technisch manager Henk Veldmate van FC Groningen. „Hij is bijvoorbeeld nooit geblesseerd, wil altijd spelen.” Samen met algemeen directeur Hans Nijland was hij in 2006 in Uruguay om spits Elías Figueroa te bekijken – maar ze kwamen terug met Suárez. Waar Figueroa acht jaar later zijn wedstrijden bij het Chileense Club Deportivo Huachipato afwerkt, hoort Suárez tot de duurste voetballers ter wereld.

In de wedstrijd die Veldmate bekeek, passeerde de toen achttienjarige Suárez drie man. „Dan denk je: dat is toeval. Maar hij deed het nog eens, en weer. Toen we hem spraken, maakte hij een heel volwassen indruk. Hij toonde veel zelfvertrouwen, zonder arrogant te zijn.” Ook al was zijn spel technisch nog niet volmaakt, Veldmate viel meteen voor Suárez’ winnaarsmentaliteit. „En ja, die mentaliteit verklaart ook zijn negatieve uitspattingen. Dat heeft hij bij ons ook laten zien, zij het wat minder extreem.”

Familieman

Liverpool-watcher James Pearce van de lokale krant Liverpool Echo ziet een opvallend verschil tussen de winnaar Suárez binnen de lijnen en de verlegen familieman erbuiten. „Hij heeft geen nachtleven, woont in een rustige buitenwijk. Laatst werd hij een keer gespot in het centrum van Liverpool, wat zelden voorkomt. Was ie in een budgetsupermarkt Kerstinkopen aan het doen voor zijn familie, zijn winkelwagentje vol met Corona-biertjes.” Af en toe spreekt Suárez af met enkele bevriende spelers van Liverpool, Manchester United en Manchester City, allen Zuid-Amerikanen.

Ook al volgt Pearce zijn club dag en nacht, hij heeft Suárez in drie jaar tijd pas twee keer persoonlijk gesproken. „Hij vindt dat hij te hard wordt aangepakt door de schrijvende pers. Daarom doet hij alleen tv-interviewtjes na afloop van de wedstrijd. Meestal glimlacht hij naar me in de mixed zone, en loopt hij snel voorbij.”

Die slechte relatie met de pers was er mede de oorzaak van dat hij afgelopen zomer koste wat kost weg wilde uit Liverpool. Arsenal bood het gevraagde bedrag, bijna 50 miljoen euro, maar de club hield hem desondanks aan zijn contract. Zijn coach, de Noord-Ier Brendan Rodgers, liet Suárez voor straf apart van de groep trainen. Pas nadat hij de rest van de spelersgroep zijn excuses had aangeboden, mocht hij terugkeren.

Onnavolgbaar

De eerste vijf wedstrijden van het seizoen was hij nog geschorst, maar daarna was hij onnavolgbaar. Supporters van Liverpool hebben hem dankzij zijn fenomenale prestaties allang weer vergeven. De gezichten van taxichauffeurs en serveersters in de grauwe havenstad krijgen kleur als het gesprek op Suárez komt.

Liverpool had Kenny Dalglish en heeft nog steeds Steven Gerrard, maar sommigen noemen Suárez de beste speler die ooit de clubkleuren heeft gedragen. Zijn meest opzienbarende wedstrijd was begin december thuis tegen Norwich City, de club van Leroy Fer en Ricky van Wolfswinkel. Suárez scoorde vier keer, elke treffer op een andere manier. „Het was een prestatie die de fans in geen decennia hadden gezien op Anfield”, zegt Pearce. Zelfs de Norwich-fans applaudisseerden.

Suárez is vooral geliefd vanwege zijn werklust, zegt zijn Braziliaanse medespeler Lucas na de wedstrijd tegen Villa. „We zijn gewend aan spitsen die er niet van houden om al te veel te vechten, maar Luis is het soort speler dat vecht en dat elke bal wil winnen. Hij geeft ons hoop en vertrouwen.”

Voorheen, zegt Pearce, protesteerde Suárez altijd fel tegen beslissingen van de scheidsrechter. „Dat doet hij niet meer. Zijn vrouw heeft tegen hem gezegd dat zij en de kinderen niet meer naar het stadion zouden komen als hij zich zo bleef gedragen. Dat dreigement heeft hij wel serieus genomen.” Zijn gezin is gelukkig in Liverpool, zegt medespeler Lucas. „Ik weet dat hij dat zeer op prijs stelt.”

Een groepje Ierse veertigers zit na de wedstrijd in de kroeg The Albert, naast het stadion. Bierlucht stijgt op uit de lambrisering. Vandaag stelde Suárez teleur, zegt Kieran Brennan. „Maar dat kwam ook doordat zijn ploeggenoten hem niet wisten te vinden. Ik vind hem een mini-Maradona bij de verkeerde club. Hij is groter dan Liverpool ooit zou kunnen zijn. Volgend seizoen speelt hij zeker bij Real Madrid of Barcelona.” Volgens Brennan en zijn vrienden is Suárez sinds zijn terugkeer „mogelijk de beste speler in de wereld”. Het zou hun verbazen als hij komend jaar niet genomineerd wordt voor de Gouden Bal.

En wat wil Suárez zelf? Vlak voor Kerst verlengde hij plotseling zijn contract, tot 2018. Pearce: „Niet dat hij zo lang zal blijven, maar dit beschermt Liverpools investering. Zijn afkoopsom zal minimaal 80 miljoen euro bedragen. Want wees eerlijk: wie moet hem in hemelsnaam vervangen?”