De oudste bomen groeien het best

De oude bomen in het bos zijn niet waarvoor ze altijd werden versleten: vermoeide woudreuzen, zonder noemenswaardige invloed op de koolstofkringloop. Het tegendeel blijkt het geval. Oude bomen blijven koolstof vastleggen tot ze erbij neervallen. En hoe dikker ze worden, hoe meer kilogrammen koolstof er jaarlijks in stam en takken worden opgeslagen.

Dat blijkt uit een reusachtig internationaal onderzoek waaraan 38 wetenschappers meewerkten. Met intervallen van vijf tot tien jaar maten ze van bijna 700.000 bomen (404 verschillende soorten) de dikte. Zoals de bosbouwer dat doet: op borsthoogte. De diameters werden omgerekend naar totale biomassa en vandaar naar hoeveelheden koolstof.

De resultaten zijn vorige week gepresenteerd in Nature. Bij maar 3 procent van de bomen trad na verloop van tijd groeivermindering op. Het overgrote deel bleef stevig doorgroeien, ongeacht de leeftijd.

Het misverstand dat de groei van volwassen bomen uiteindelijk terugloopt komt onder meer door de waarneming dat de houtproductie per hectare van aangelegde bospercelen (met bomen van gelijke leeftijd) op den duur daalt. Maar dat komt vooral doordat steeds meer bomen door sterfte wegvallen.