Wat is de vraag?

Het gebeurde deze week tijdens het praatjesprogramma van Knevel & Van den Brink. Een volstrekt onbekende mevrouw zat te bazelen. Waarover? Geen idee. Dat wist ze zelf trouwens ook niet. Een woordendiarree verliet haar wauwelende mond. Opeens stopte ze en vroeg aan de presentatoren wat de vraag ook alweer precies was. Andries schrok wakker. Hij zat overduidelijk aan keiharde lilliputterporno te denken. In paniek keek hij naar Tijs, die net zat te fantaseren hoe hij zijn secretaresse vurig zou nemen op de achterbank van zijn Toyota. Tijs had trouwens ook geen idee wat de vraag was. Vraag? Vraag? Welke vraag? Beiden wisten niet eens meer waarom die mevrouw überhaupt aan die saaie tafel zat. De andere gasten wisten het ook niet. Iets met aardgas? Hypotheekrenteaftrek? Syrië? Niemand wist het.

Waarom zit ik hier eigenlijk?, dacht een van de andere gasten zachtjes in zichzelf. Had ik niet een boek geschreven? Iedereen besloot door te praten tot het uur voorbij was. Ik zapte naar een ander net. Daar schaatste Sven. Waarom? Geen idee. Wist Sven zelf ook niet. Op wat verstandelijk gehandicapten na waren de tribunes verder leeg. Erben Wennemars analyseerde onderhand de rondjes van Sven en zei dat deze rondjes er eigenlijk niet toe deden. Sotsji! Dat was het doel. Daar moest het gebeuren. Dat bevestigde Sven later zelf ook. Sotsji. De rest was echt onzin. Dione vertelde ons daarna dat de NOS alle komende rondjes van Sven die hij in zijn voorbereiding op Sotsji gaat rijden zal uitzenden. De verstandelijk gehandicapten zwaaiden onderhand opgetogen naar de ene kijker thuis en deinden verder vrolijk op de tonen van het vaste dweilorkest. Deze hoempapa gaat ook naar Sotsji. Net als de gehandicapten. Daarna kwam er een schaatsbondmeneer aan het woord. Hij vertelde enthousiast over de aanleg van een schaatsbaan in het Amsterdamse Olympisch Stadion. Waar? In het Olympisch Stadion! Waarom daar? Ik moest denken aan het uitgevreeën echtpaar, dat in de echtelijke sponde niks meer voor elkaar kreeg en het toen maar op het kriebelmatje voor de open haard probeerde. Hun laatste poging werd het koude granieten aanrecht, waarna ze verdrietig uit elkaar gingen. Zij met een blaasontsteking en hij met ijsballen. Schaatsen in het Olympisch Stadion.

Ik zapte nog een keer terug naar het vorige net en zag Knevel & Van den Brink weer wakker schrikken toen die radeloze dame vroeg wat de vraag ook alweer was.

„Wat de zin van het leven is en de talkshow in het bijzonder”, schreeuwde ik tegen de televisie. Alle saaie mannen aan de tafel keken me bestraffend aan en antwoordden dat ze allemaal wel degelijk nut hadden in deze maatschappij en dat ze niet voor de kat zijn viool op de televisie hun zegje deden. Ze zaten daar omdat hun menig er wel degelijk toe deed.

Toen ging de bel. Op de stoep stond een ontredderde Gerrit Zalm in travestie. Zijn pruik hing scheef op zijn kale kneiter, de mascara was doorgelopen en hij had een wanhopige ladder in zijn afgezakte panty. Ik voeg me af of hij de ABN Amro probeerde uit te beelden. Dat vond hij niet grappig. Hij wilde een advies. Hij had gemerkt dat alleen een jurk niet genoeg was voor een cabaretnummertje en hij vroeg hoe je een zaal aan het lachen kreeg. Ik legde hem uit dat het vooral om tekst gaat. Ook al is het tussen de schuifdeuren op een personeelsavond. Een jurk is niet genoeg. Maar dat op zo’n avondje veel mag en kan en dat dit een lieve poging was. Maar of het op YouTube moet?

„Wat is de kern?”, stamelde Gerrit tegen mij, „waar moet ik het in mijn komende oudejaarsconference over hebben? Want ik voel me sinds deze week cabaretier.”

„Dat niemand het meer weet”, lachte ik, „we schaatsen radeloze welvaartsrondjes, weten niet meer welke vragen we in welke talkshow zitten te beantwoorden en onderhand wachten we op de definitieve grote knal, de allesvernietigende aardbeving die begint in het Groningse Slochteren. Een beving die het hele land zal vernietigen. Haïti en de Filippijnen waren kinderspel bij deze niet te bevatten ramp! Niks afplakken van je webcam, fasten your seatbelts. Nederland wordt in een paar seconde van de aardbodem gevaagd!”

„Dus?”, stamelde de dragqueen van de eigenlijk failliete bank.

„Seks op de middenstip van het Olympisch Stadion. Maar niet met mij. Ik zal Onno voor je bellen!”