Te weinig ervaring voor een startersjob?!

„Het is schrikbarend om te zien hoeveel talent om mij heen verkwanseld wordt.” foto anp

Waarom zit hij daar en zit ik hier? Die vraag kwam bij mij op toen ik afgelopen maandag in Het oog op morgen Aart Jacobi, de Nederlandse ambassadeur in China, op de radio hoorde vertellen dat hij geen Chinees spreekt en dat zijn taallessen vanwege zijn drukke werkschema erg stroef verlopen. Ik ben in het bezit van twee masterdiploma’s (in politieke wetenschappen en conflict & ontwikkelingsstudies). Ik spreek Chinees. En sinds mijn afstuderen ben ik werkloos. Nou ja werkloos, ik werk in de horeca, maar dit is een noodoplossing, omdat ik er niet in slaag aangenomen te worden voor een baan die aansluit bij mijn competenties.

Dit specifieke voorval is exemplarisch voor een algemener probleem waar veel van mijn leeftijdsgenoten mee te maken hebben. Twee mastertitels hebben, cum laude afstuderen, langere tijd in het buitenland verblijven, vrijwilligerswerk doen, voorzitter van een studentenvereniging zijn – hoe mooi en lang je CV ook is, dit alles lijkt tegenwoordig niets meer waard te zijn omdat wij op één vlak een achterstand hebben: werkervaring. Voor startersbanen heb je gemiddeld vijf jaar werkervaring nodig. Heb je dit niet, dan wordt je motivatiebrief niet eens gelezen.

Voor de echte starters blijven onbetaalde stages over. Stages waarin je 40 uur per week mee draait en van geluk mag spreken als je 250 euro per maand stagevergoeding krijgt. Los van het feit dat het bekleden van een stage een belediging is voor onze mastertitels, is het bovendien onmogelijk om met een dergelijke vergoeding (of het gebrek hieraan) in je levensonderhoud te voorzien.

Volgens minister Asscher, reagerend op Kamervragen over misbruik van stages, is het van essentieel belang dat de werkzaamheden van een stagiair zich onderscheiden ten opzichte van die van een ‘gewone werknemer’. Klinkt leuk hoor, als je een 16-jarige scholier bent, maar wanneer je 25 bent en op zoek naar een baan, dan wil je niet dat jouw werkzaamheden zich onderscheiden van een ‘gewone werknemer’. Ik wil werken als een gewone werknemer en betaald worden als een gewone werknemer.

Doordat veel startersposities tegenwoordig onbetaald zijn werken veel talentvolle, hoogopgeleide, ambitieuze jongeren nu ver onder hun niveau. Het is schrikbarend om te zien hoeveel talent om mij heen verkwanseld wordt. Mijn Chinese spreekvaardigheid zet ik tegenwoordig enkel in om verdwaalde toeristen op Amsterdam Centraal te helpen hun weg te vinden.

De vicieuze cirkel waarin je werkervaring nodig hebt om werkervaring te krijgen zorgt ervoor dat de oude generatie nog langer door moet werken terwijl een hele generatie jonge academici op de bank zit te verpieteren.

Het wordt tijd dat het kabinet en de werkgevers deze cirkel gaan doorbreken, dat startersposities beschikbaar worden gesteld voor échte starters. Dat zij ons gaan waarderen voor wat wij allemaal wel kunnen in plaats van ons af te keuren voor wat we (nog) niet kunnen. Eerlijk delen en van elkaar leren, dat zou het credo moeten zijn. Daarom richt ik mij graag tot de ambassadeur in China:

Geachte meneer Jacobi, als ik nu naar Beijing kom om een paar maanden voor u waar te nemen, dan vergaar ik werkervaring en kunt u tijd vrijmaken om eindelijk een degelijke taalcursus Chinees te gaan volgen. En als u wilt, kan ik ’s avonds best woordjes met u oefenen.