Jonge moeders moeten nu wel fulltime werken

Minder werken? Dat kunnen wij dertigers ons niet permitteren. De huizenmarkt is ingestort en we zitten met een dikke restschuld. Soms twee restschulden, omdat je partner ook een huis kocht toen hij vijfentwintig was. Dan zijn er nog de studieschuld en de torenhoge rekeningen van de kinderopvang. We hebben wel een vaste baan, maar bij het tekenen van het contract was het salaris ondergeschikt.

Niet om te zeuren, hoor. We hebben het goed. Echt. Maar economische factoren beïnvloeden de sociale patronen. Als er geld is, hoeven niet beide ouders te werken. Zo simpel is het.

Kijk maar naar de veertigers. Even kort door de bocht; die kwamen de arbeidsmarkt op tijdens de economische boom, met een studie waar ze jarenlang over mochten doen. Ze kregen een goed betaalde baan, een leasewagen én een mobiele telefoon. Ze kochten een huis dat waarschijnlijk nog steeds overwaarde heeft. Dan kunnen mensen wel parttime gaan werken. Of een van de twee helemaal niet.

Dat het dan de vrouwen zijn die vaker thuis blijven, zal uit traditioneel maar ook uit financieel oogpunt zijn. Mannen hebben nog steeds vaker hogere functies en beter betaalde banen. Al zie ik in mijn omgeving een hoop vrouwen (dertigers) met hogere functies dan hun partner. Minder werken is financieel niet haalbaar maar ook niet wenselijk voor hun. Werken is een deel van je identiteit, het maakt je onafhankelijk, je kunt je ontplooien, het geeft status en ga zo maar door.

En de mannen, die zijn betrokken. Die gaan op woensdagavond naar de vadergroep babymassage. Want als je alle twee fulltime werkt dan ga je de taken vanzelf eerlijk verdelen. Zie je wel dat we het goed hebben. Echt.