Perfecte mix van mode en kunst

Ontwerp Raf Simons en kunstenaar Sterling Ruby. Foto Peter Stigter

Een knielange, wijde leren onesie met aan de achterkant een rits in een halve cirkel, die de bilpartij desgewenst in één beweging ontbloot. Bolle schoenen, die het midden houden tussen zwaar orthopedisch schoeisel, rubber overschoenen en bergschoenen. Glimmende leggings.

Zeker, tijdens de mannenmodeweek in Milaan, die vorige week plaatshad, was een duidelijke, nieuwe trend waar te nemen: sportieve kleding in plaats van pakken en nette jassen. Maar de echt vernieuwende mannenmode wordt getoond in Parijs, waar woensdag de mannenmodeweek voor najaar 2014 begon met spannende shows van onder meer Raf Simons en Walter Van Beirendonck.

Die laatste had zijn show Crossed Crocodiles Growl genoemd – gekruiste krokodillen zijn in sommige Afrikaanse landen een symbool van eenheid en democratie. Hoge sportieve schoenen en glanzende leggings waren voorzien van krokodillentanden, een paar modellen droegen verentooien, een tegenwoordig erg omstreden modeaccessoire. Maar Van Beirendonck had er met rode verf „Stop racisme” op geschreven, in het Engels, en in het Russisch. De leggings, de tooien en vilten helmen, de andere hoofddeksels in de show, werden gedragen met vrolijk gekleurde jasjes en leren jacks waarvan de voor- en achterpanden uit verschillende, soms schijnbaar loshangende stukken bestonden; Van Beirendonck is niet alleen een van de weinige echt geëngageerde ontwerpers, hij is ook een geweldig vakman.

Raf Simons had samengewerkt met de Amerikaanse kunstenaar Sterling Ruby. In de zaal hingen en lagen diens kenmerkende metershoge zachte sculpturen, bedrukt met stars & stripes. Ruby was ook betrokken bij de collectie: grote vilten jassen bedrukt met spetters, applicaties en teksten als „Fathers” (gekozen omdat het een woord is dat bij iedereen een reactie oproept), zeer bolle schoenen, broeken en en shirts met een verfspattenprint. Het is tegenwoordig in de mode erg in trek om naar beeldende kunst te verwijzen, niet in het minst bij Simons zelf, maar zelden werden mode en kunst zo overtuigend gemixt als bij deze collectie.

Degene die met de leren onesie kwam, was Rick Owens, die daarnaast met knielange tunieken presenteerde, en hoofddeksels die het midden hielden tussen nonnenkappen en hoofddoeken, en mouwloze jassen en laarzen met een extra brede schacht. Het helpt natuurlijk dat veel van de kleding was gemaakt van dik leer, maar het blijft evengoed knap hoe Owens’ extreme ontwerpen altijd stoer en mannelijk blijven.

„Ik wilde weer kleur in de mannenmode brengen”, zei Dries Van Noten gisteravond na afloop van zijn show in de voormalige manege van het Grand Palais. En kleur was er: een explosie van tinten roze, blauw, groen en geel. De energieke collectie was ook een knappe exercitie in decoratie, en een bijzondere mix van stijlen. Veel jassen en broeken waren samengesteld uit verschillende stoffen, en versierd met linten en banden. De invloeden van dandy’s (elegante jassen en gilets, botsjaals), hippies (tie-dye), new-wavers (smalle broeken met ritsen) en hiphop (sneakers, oversized shorts) kwamen schijnbaar moeiteloos samen in bijna elke outfit.